kuşkucu somon

ocak....

2012-01-25T08:00:00.000+02:00

basit yılbaşı soframız

cidden sürpriz hediye, çok teşekkür ederim postacı sana...

Yarebbim kimseyi bir arkadaşını saatlerce beklemekle sınamasın, sonra gazetedeki testlere dadanıp 17 yaşındaki kendime selam çakmak zorunda kalıyorum.P.S: 8. soru baskı hatasıdır zannımca, değilse bir daha okumam lazım benim bu İngiliz Edebiyatını.

Uğurlar olsun....

2012-01-24T15:28:00.002+02:00

11 yaşındaydım.Annem babam günlerce ağladı.Duyduğum suikast, faili meçhul gibi kelimelere uzun süre anlam veremedim, 16 yaşında kitaplarını okumaya başladım ki o kitaplar hala ne kadar günceldir, okuyun okutunuz efendim. Okuyalım ki başka 24 Ocaklar olmasın, böyle büyük acılar/kayıplar (acı kayıplar) yaşanmasın...

kısa kısa

2012-01-22T23:03:00.000+02:00

alışveriş yapmayayım diyorum ama sadece iki ay dayanabiliyorum. Aslında bu sefer cidden çok düşündüm ama kafaya koyduğumda uykularım kaçıyor(ki aylardır aklımdalar). işte bu iki bebeyi sepete atıverdim, şubat başında gelecekler.

kaç gündür twitter'da 90'lar geyiği dönüyor, eksik kalmamak adına vakti zamanında yazdığım bu postu ve bir de içinde pek çok travma barındıran şu postu hatırlatmasam ayıp olurdu.okuduğum kitaplar birikti, dağ oldu ama yazamadım. belki bir gün şu ataleti üzerimden atıp yazarım.okulları kapattık, umarım su gibi geçen olaysız bir ikinci dönemimiz olur. mesela bazı öğrencilerimiz potansiyellerini gösterip hak ettikleri başarıları elde ederler filan, neden olmasın?

kısa kısa

2012-01-13T19:23:00.001+02:00

bu sene öyle bir isteğim var ki tüm enerjimi ona yönelttim. bakalım şu evren şeysi işe yarıyor mu?

Yalan Dünya

2011-12-22T21:54:00.000+02:00

6 sene boyunca hiç aksatmadan Avrupa Yakası'nın sıkı takipçisiydim hatta bittikten sonra uzunca bir süre tekrarlarına da takıldım. Sadece pijamalı adamın (Peker Açıkalın) olduğu bölümleri pek sevememiştim. Gülse Birsel yeni dizi çekecek, yaşasın diye bekleme modundayken fragmanı çıktı. Ocak ayında başlıyormuş. Kadroyu görünce beklentilerimiz daha da yükseldi yalnız Altan Erkekli'yi normalde çok sevmeme rağmen Şen Yuva'daki aşırı karikatürize edilmiş karakteri yüzünden itici bulmaya başlamıştım, umarım aynı şey burada da yaşanmaz. (izlemeyen kaldıysa) iki gündür twitterda facebookta dönen fragman da burada.
Hamiş: videoblog gibi iki gündür üst üste video yayınladığımın farkındayım, so sorry...

The Hobbit

2011-12-21T16:37:00.000+02:00

mutluluktan gözlerim doldu. Gördüğümden beri tekrar tekrar izliyorum.

pazar notları

2011-12-18T17:12:00.000+02:00

- Dün yeni kitap kulübümüzle Kafka on the shore'u tartıştık. Aslında pek tartışamadık çünkü kızlar kitabı bitirememişler ama sevmişler, spoiler olmasın dediler, ben de hazırladığım soruları vs. hiç ortaya sunamadan kaldırdım.

- Bu arada özentilik dense de ben yılbaşı ağacı konseptini pek seviyorum. geçen sene ağacımızın ayağı kırılmıştı ve tüm süslerimiz kara delik tarafından yutulmuştu, süssüz girdik ama bu sene hep.sibura.da'da ağaç+süs+ışık 30 liraya bulunca aldım hemen, diğer süsleri de İkea ve Kipa'dan aldık. Ağacı kurduk ve süsledik bile :)) Eğer almak isteyen olursa bizim aldığımız ağaç 120 cm, fiyatına göre kalitesi beklediğimizden çok daha iyi çıktı. (Böyle çok gür değil tabi ki ama yine de düşündüğümüzden daha kaliteli) aynı boyutta ağaçları Kipa'da daha ucuza gördük ama biraz daha cılızdı. almayı düşünürseniz öneririm.- bunu aslında yazsam mı yazmasam mı çok tereddüt ettim ama aylardır kilo vermem durmuştu, diyete uysam da uymasam da kilom sabitlenmişti ama şu bir haftada önce iki senedir içine giremediğim pantolonumun içine sığabildim, sonra da elimde mezurayla belimi ölçtüm, şaka gibi ama 5 cm incelmiş, ne ara, nasıl hiç anlamadım ama durgunluk dönemi bitti sanırım. gitsin kilolar :))

wishlist

2011-12-08T22:06:00.000+02:00

Pek sevgili Noel baba,bu sana bilmemkaçıncı mektubum, hiç cevap vermiyorsun, gönül koymaya başladım. sene boyunca uslu bir insan oldum, verilen görevleri yaptım o yüzden hediye listemi içim rahat bir şekilde yazıyorum. bak daha 22 gün var, bence içlerinden birini bana yollayabilirsin.1. bu kitabı pek merak ediyorum, en son kitap alışverişimde almayı unutmuşum.

2. bu elbiseyi giyebilecek kadar inceleyim.

3. Yılbaşında evim böyle olsun :)) Not: resim brownie'nin blogundan.

4. bu defterden bulamıyorum, bulursan pek sevinirim.

5. Listeye çanta eklemezsem çatlarım. lacivert veya yeşil olanı olabilir.

kocaman öptüm o tombiş yanaklarından,Deniz

So Long and Thanks for all the Fish

2011-12-08T21:09:00.001+02:00

bir kuşkucu somon olarak geç bile kaldığımı düşünüyorum...

symphony of illumination

2011-12-08T19:10:00.001+02:00

bu hafta gereksiz duygusallıklarla başım belada. en son yayınlanan How I met your Mother'da (7/12) gözlerim dolu dolu oldu. Bir an kendimi Robin'in yerine koydum, fena oldum. çok doğru aslında, bir şeyi istemeyebilirsin ama istediğin anda da yapabileceğini bilmek çok daha güvende hissettiriyor insanı.

Ted gibi bir dostum olsun bir milyon borcum olsun demedim değil tabi. En sağlam ve güvenilir olanları o. Bir de Marshall kuzusu elinde yüzüğüyle kapının önünde Ted'i beklerken bu kadar üzülmüştüm.

çok ağır eleştirilse de ben de anneyi merak edenlerden değil bu beşli ekürinin hayatına 20 dakika bile olsa dahil olmayı sevenlerdenim. Komedi çizgisinden artık çok daha fazla kaysa da, bazı bölümleri Friends'ten araklanmış olsa da seviyorum ama bir ay ara çok uzun pek sevgili yapımcılar.

Aralık

2011-12-01T21:49:00.001+02:00

Su gibi geçen güzel bir ay olsun aralık...

kırmızısı bol olsun...

ama kafamız böyle olmasın. zamanı güzelce kullanabilelim.

not: görseller için maalesef kaynak veremiyorum, vakti zamanında kaydetmişim, eğer şuradan almışsın derseniz hemen kaynağı yazarım.

kitap siparişlerim

2011-11-22T18:53:00.001+02:00

son zamanlarda bloga bir tanıdığa bakıp çıkacaktım muamelesi yaptığımın farkındayım ama her sene bu zamanlar olduğu gibi sınavların, istatistiklerin ve bilumum okul proje görevinin altında ilk kez bu kadar ezilmekteyim. ders bitse de bitmese de kalıp çalışıyorum ve öğretmenlikten çok şu kağıt işlerine zaman harcıyorum ya yanarım yanarım ona yanarım. yeni nesil öğretmenliğin tanımı kalifiye projeci, analizci ve öğrenci bilgisi girici olabilir, olmayadabilir.neyse sıkıcı konuları atlarsak senenin son kitap siparişlerini göstermemek olmaz. okuoku.com'da indirim yazısını gördüğümden beri listem elimde kitap avına çıkmıştım. sağolsunlar jet hızıyla kitaplarımı gönderdiler. bir esra-ceyda kardeşler ekürisiymiş gibi işte benim cicişlerim demek istiyorum, tutuyorum kendimi.genel bakış atarsak:

ilk olarak bu siparişle beraber alınmasa da elalemin çektiği fotolarla paylaştığım için hakkını yediğimi düşündüğüm IQ84. ilk 4 günde 400 sayfa okuduktan sonra "2,5 yıl bekledin, açgözlülük yapma" diyerek kendimi daha yavaş okuma programına aldım. ben çok sevdim, Murakami kitaplarında her hikaye aynı ama farklı...

Barış Bıçakçı'nın aslında sadece Herkes Herkesle Dostmuş Gibi'sini alacaktım ama zevkine pek güvendiğim Gülş. Sinek Isırıklarının Müellifi'ini okuyup da twitterda fotograflarını paylaşınca listeye eklememek olmaz dedim.

Margaret Atwood'un Kör suikastçı'sı yıllardır listemdeydi ancak bir türlü bulamadım ama bakın sahafta neler buldum :))

bunlar da utanç kaynaklarım. kız kitaplarım. kafa boşaltmak için filan gibi bahaneler bulamayacağım, ben eğleniyorum sabun köpüğü kitaplarla.

buncağzım da 2012'nin ilk ajandası. metis ajanda koleksiyonum var zaten.

rahat 3 ay kitap almadan dayanabilirim sanıyorum :))

nihayet...

2011-11-10T20:14:00.000+02:00

Yıllarca bekledim ama nihayet elimde (not: fotograftaki el arkadaşımın)...

aklım bu kapakta kalmadı değil ama...

‎1881 - 193∞

2011-11-10T20:05:00.000+02:00

geyik muhabbeti içeren bir posttur

2011-11-02T19:44:00.002+02:00

bir arkadaşım 10 günlüğüne evinde bir arkadaşının kedisine bakıyor. attığı mesaj şu : kutusundan cikar cikmaz dolabin ustune gitti kedi. acikinca iner de mi?ne zaman sinirlensem, üzülsem bu mesaja bakıp gülüyorum, ilahi Esra, iner iner, sonra da tepende gezer.

okul yolu

2011-10-31T18:59:00.001+02:00

bugün fotograf makinasını da yanıma aldım, okul yolunu çektim.

4 senedir bu evi fotograflamak istiyordum, eskiden kapısı maviydi, çok daha güzeldi.

burası bir nevi solucan yolu, dar ama açıldığı alan kocaman bir tarla. renkleri pek tutturamamışım.

beden eğitimi dersi bitince giyinmek için koşturan veletler itinayla yakalanır, sıraya dizilir, poz verdirilir, tam çekecekken çocuklardan biri ingilizceci foto şipşak olmuş der, el titrer, fotograf böyle titrek olur. hiçbir titreyen el bu güzel çocukların duruluğunu bozamaz.

önemli!!!

2011-10-23T18:30:00.002+03:00

Deprem bölgesinde çok acil kışlık kazak, battaniye, su, bebek maması, bebek bezi, hijyenik kadın bağı ve suya ihtiyaç varmış. İzmir'de bulunanlar için 24 Ekim pazartesi günü Van Turizm 14:00'te otobüs kaldıracakmış. Tedarik edebileceği şeyleri göndermek isteyen olursa diye. Not: İstanbul'dan ise sabah 11:00'de otobüs kalkacakmış.Güncellenmiş: "Deprem için yardımlar Bornova Büyük Park içerisinde uğur Mumcu Kültür Merkezi'nde toplanacak, Bornova Belediyesi tarafından deprem bölgesine ulaştırılacaktır.İrtibat için: 0232 388 29 64..bir de 2868'e boş bir mesaj atarak Kızılay'a destek olabilirsiniz. Tüm operatörler için 5 TL.

gibi gibi...

2011-10-21T20:38:00.003+03:00

"kalbim bedenimden de büyük desen de olmaz, hissetmelisin, herkes bu nedenle tanıdık gerçek yüzünü göstermelisin."Sertab Gibi

güncel komedi

2011-10-17T20:17:00.003+03:00

alıntı yapacağım yüksek izninizle..."GÜNCEL KOMEDİTürkiye ekonomisinde yaşananlara ‘tiyatro’ diyordum, pişman oldum.... Çünkü birileri bunu ciddiye alıp ‘stand up’ yapmaya başladı. Gerçekleri halka söylemekten korkanlar, ortaya koydukları fiyat artışlarını komedi tadında sunuyorlar.Önce doğalgaz ve elektrik fiyatlarındaki artış geldi, bunun kurdaki yükselişten ve uluslararası maliyetlerden kaynaklandığını söylediler. Ardından zam ya...ğmuru sağlık alanında da devam etti. Muayene katkı payları artırıldı.Aile hekimlerinin yazdığı ve daha önce tahsil edilmeyen 3 TL’lik reçete paralarının hastadan alınmasına karar verildi. Bitmedi… Şayet devlet veya üniversite hastanelerinde doktora gözükme gafletine düştüyseniz ödenecek rakam 9 TL’ye çıkıyor.Ama siz kaşınıp, acile gittiyseniz, hiçbir işlem yapılmasa bile 5TL yerine, 6 TL ödemeniz isteniyor. Sağlık politikasını eline yüzüne bulaştıran bakanlık, milleti soyduğu yetmezmiş gibi, üzerine bir de doktor bulamadığı için ithal doktor ve hemşire getirmenin yolunu arıyor.Fakat güncel komedi bununla da bitmedi. Ardından cep telefonundan sigaraya kadar bir dizi ürünün vergisine zam geldi; Maliye Bakanı Mehmet Şimşek ‘güncelleme’ dedi. Belki de oyunun en komik sahnesi buydu, ama nedense kimse gülmedi.Meğer izleyici başrol oyuncusunun çıkmasını bekliyormuş. Nitekim sonuçta o da sahne aldı ve Başbakan Erdoğan milletin karnına ağrılar girmesine sebep olan o müthiş repliği Türkiye’ye haykırdı:“Sigara içmeyiverin, daha az içki tüketin ve Porsche yerine FIAT marka otomobillere yönelin.” Belki başka şartlar altında ve başka bir ülkede söylenmiş olsaydı anlamlı olabilirdi. Ama söyleyenin 6 uçağı, korumalarına tanesi 100 bin dolardan ABD’den getirttiği 10 tane (toplam 1 milyon dolar) 4 x 4 araç gerçeği ve mahdumuna ait gemiciği olunca bünye kaldırmıyor.Böylesi bir bakış açısı, bana nedense tarihten bir yaprak tadında ‘Ekmek bulamıyorsanız, pasta yiyin’ gibi bir söylemi hatırlattı. Bir Başbakan’ın tavsiyelerinin arasına marka sıkıştırması sıkıntısını bir kenara bıraksanız bile, yüzde 100 yerli olmayan, yani sonuçta ithal tedarikle üretilen ve sadece montajı burada yapılan bir mamulü tavsiye etmesi de komedinin dozajını artırdı.Lakin vergiye zam yapılmasını bile algılayamayan canım seçmenim, bu hareketi de hararetli bir biçimde kahvede, sokakta savunmaya başladı. Nasıl bir akıl tutulmasıdır bilemiyorum ama bu ülkede kaç kişinin Porsche’si olduğunu merak ediyorum.Başkaları merak etmiyor ve seçmeninin bu körlemesine desteğinden cesaret alıyor olacak ki, zam yağmurunu sağanağa çevirmeye karar verdi. Maliye Bakanı Şimşek 2012 yeniden değerleme oranını açıkladı: yüzde 10,2…Bunun Türkçesi, trafik cezalarından pasaport harçlarına, damga vergisinden idari ve adli para cezalarına kadar her kalemin bir daha zam göreceğidir. Yetti mi? Bu kafayla devam edildiği sürece yetmeyecek.Asıl siz ekim sonu ve kasım başındaki AB ve G-20 liderler zirvesinden paraya iştah verecek bir karar çıkmazsa görün. Sıcak ve borç parayla ülke yönetenler bize daha ne güncellemeler yapacaklar. İşte o gün bizim için bu komedi, bir trajediye dönüşecek."Çetin Ünsalan17.10.2011

şipşak

2011-10-14T12:00:00.000+03:00

uzun süredir fotograf makinası almak istiyordum ama para biriktirdiğim zaman hep harcamam gereken çok daha önemli şeyler oluyordu ve fotograf makinası alma hayali her geçen gün daha da uzaklaşıyordu, en sonunda tam hayal ettiğim gibi olmasa da geçen ay bir kampanyada Fujifilm FinePix S2950 aldım, gayet de memnunum. daha çıkıp fotograf çekmeye başladım mı, hayır evin içinde ışık denemeleri yapıyorum ama şu posttaki foto bu minikle çekildi. şimdilik tökezleyerek kullansam da zamanla daha iyi olacağını umut ediyorum.

alışverişkolik

2011-10-14T09:00:00.000+03:00

bu aralar ciddi ciddi ekonomi yaptığımızdan alışveriş yapmamaya çalışıyorum ama uzak durmaya çalıştıkça da almak istediklerim artıyor. misalbu çantayı (mudo)

bu sabahlığı (relax mode, kırmızı olan)ve de bu papileri (twigy) gözüme kestirdim.eh bu da ufak bir wishlist olsun...

being garfield

2011-10-13T20:14:00.000+03:00

bugünlerde üstüme bir tembellik çöktü anlatamam, bir de üstüne rahatlık var. her şeye hallederiz deyip kılımı kıpırdatmama, son dakikada telaş olma modundayım ki beni tanıyanlar bilirler, ben böyle değilimdir. plan program listeleme filan, hiçbir şey yapmıyorum, yazmıyorum. tek derdim kilo vermek, o kadar çok odaklanmışım ki diyeti harfiyen uygulasam da uygulamasam da şişmeye başladım. En sonunda bugün diyetisyeni arayıp ağlayarak programı dondurmak istediğimi söyledim. biraz şu kafa yapısından çıkıp kendime gelmem lazım ya da kendimden uzaklaşmak, orasını bilemedim.

bayanlar ve baymayanlar

2011-10-12T22:35:00.001+03:00

kadın olmak zor ama Türkiye'de ya da müslüman bir ülkede kadın olmak daha da zor. çok ağır şiddete maruz kalabildiğiniz gibi şiddet pornografisine de maruz kalabilirsiniz. Etek giydiğiniz için tecavüzü hak etmiş olabilirsiniz.tecavüze uğrayıp kendiniz istemiş olabilirsiniz.tecavüzcünüzle evlendirilebilirsiniz. hukuk!!cinsiyetçi/ayrımcı kelimelere maruz kalabilirsiniz. hatta anadiliniz bu alanda master yapmış olabilir misal eksik etek, avrat, kaşık düşmanı, bayan gibi kelimelerin yanı sıra saçı uzun aklı kısa, elinin hamuruyla erkek işine karışma, kadının sırtından sopayı karnından sıpayı eksik etmeyeceksin gibi atasözleri ve deyimler anadilinizi zenginleştirebilir.iş yerinde de cinsiyetiniz peşinizi bırakmaz, yan odada oturan adam müdürken siz müdüresinizdir.cinsiyetçi bir m.illi eğ.i.tim m.üd.ürünüz olabilir, beraber büyüdüğünüz arkadaşınıza bir metreden daha fazla yaklaşamayabilirsiniz.siz okuyup kendi işiniz yapmaya başlasanız bile hala evin işleri, çocuğun bakımı gibi külfetli işler üstünüze yıkılabilir.ve her an diken üstünde olmanız gerekir, bir gün biri sizi bıçaklarsa bu ibretlik diye sansürsüzce gazetede basılabilir. yüzbinlerce hemciniz size yapılan bu utanç verici muameleden utanır, üç gün sonra unutulur, merak etmeyin, ananız babanız, bir de çocuklarınız unutamaz onu.klişelerle dolu bir yazının daha sonuna geldik.klişe, çok yazıldı çizildi, ama durum bu.

new girl

2011-10-05T15:47:00.000+03:00

geçen gün internette amaçsızca gezinirken karşıma new girl çıktı, Zooey Deschanel zaten Hitchiker's Guide to the Galaxy'den beri ilgi alanımızdaydı, 500 days of Summer'la kendisine olan insan mısın sen hatun tavrımız arttı, (la o kadınsa ben neyim?) neyse Zooey dizi yapmış, hanım koş deyince hemen izledik. ilk bölümü biraz tutuktu ne yalan söyleyeyim. (yo yooo, kıskançlıktan değil) ama ikinci bölümde (yanlış anlamadıysam) çok bağıran elemanı gönderip yerine daha sakin bir karakter getirmişler ve dizi akıcılaşmaya başlamış. Jess, esas kızımız, sevgilisini başka bir kadınla bastıktan sonra internetten ev arkadaşı buluyor ve yukarıda resmi görülen üç adamla yaşamaya başlıyor, olay da onların başlarından geçenler zaten. (daha iki bölümü yayınlandığı için yorumlar kısıtlı ama dizi zamanla daha iyi olacaktır.) bence fena değil, izlemek isteyenlere alternatif olabilir.

geriye dönüp baktığımda...

2011-10-04T21:44:00.000+03:00

90'lardaki türkçe pop patlamasında sadece bu iki albüm kaldı hayatımda. ilki Levent Yüksel, medcezir

ikincisi ise Sertab gibi

umutsuz ev kadını modu volume 98734547

2011-09-30T19:03:00.001+03:00

biliyorum yemek blogu değilim ama bu poğaçaları ben yaptım, üstelik aradığım tadı bulana kadar bin farklı tarif denedim ama bu tam istediğim gibi oldu. (Kalamış marina'ya giderken Kadıköy'ün bittiği yerde bir pastaneden alırdım zamanında, işte o tat) üstelik fotografladım. tarif ferrostable'dan, ama ben içine ekstra olarak 1/4 kadar havuç rendeleyip biraz peynir koydum, doğal olarak biraz daha fazla un ekleyerek hamuru katılaştırdım. Güzelce paketlenip Güney'in annesine gidecek :)

tarçın hanım

2011-09-29T22:04:00.001+03:00

merhaba, ben Tarçın. 3,5 yaşındayım. bazıları beni çirkin şey seni diye seviyor, çok bozuluyorum ama çaktırmıyorum. aslında akıllı ve usluyum ama kedi miyavlarsa, köpek havlarsa Allah yarattı demem deli gibi havlarım. yemek yemeyi pek sevmediğim için hep 5 kiloyum, tüm koltukların ve yatakların üstüne atlayabiliyorum. annemi ve babamı çok seviyorum. tamam, bizim evde yaşayan Concon'u da biraz seviyorum. fotograf çektirmeyi ise hiç sevmiyorum, kaç yıldır ilk kez annem yüzümün gözümün görüldüğü bir fotograf çekebildi. bir de keşke her gün biz tavuk verseler, ama vermiyorlar. alerji malerji konuşuyorlardı, dinlemedim gerisini. not: Sezin teyzem bana "sana estetik yaptıralım" dedi, estetik dediği güzel bir şey mi acaba? Sonradan gelen edit: conibon ise şu postta, bebekti o zamanlar.

fidyecinin peşinde

2011-09-24T18:56:00.000+03:00

Kelepir kitaplarımın dördüncü ve sonuncusuna geldik. yine bir Patricia Highsmith romanı, Fidyecinin peşinde ve bence yazarın okuduğum üç kitabı içerisinde en iyisi.

kaçırılan köpeklerinin bulunması için Reynolds ailesi polise başvurur ancak tahmin ettikleri üzere onlarla pek ilgilenen çıkmaz, polis memuru Clarence hariç. Hikaye, Ed Reynolds, Clarence ve köpeği kaçıran Rowijinski'nin anlatımlarıyla akıyor. her karakter kendi içinde takıntıları olan adamlar ve Highsmith yine derin karakter analizleriyle karakterleri olayların önünde tutmayı başarmış. Olaylar aslında tahmin edildiği gibi gitse de Clarence'ın karakteri ve bu üçlü arasındaki ilişkiler hikayeyi farklı bir boyuta taşımayı başarmış. önerir miyim, kesinlikle.

bir de daha önce şu postta anlattığım heykeltraş için aşağıdaki resmi koymayı unutmuşum, yıllardır böyle fiyatlar görmemiştim.

sırada anlatılmayı bekleyen kitap ise kitap kulübümüzün kitabı... not: sanırım Derin Sular'ı da yazmamışım. onu da yazmak gerek tabi.

takdir edilme çabası

2011-09-24T18:28:00.003+03:00

temizlik yapmak o kadar büyük bir külfet ki yapınca takdir edilmek istiyorum, ondan bu başınıza ekşimelerim, her yaptığım işi anlatmalarım. "bir nevi çizdiği her çizgiyi, yazdığı her harfi göstermek isteyen ilkokul bir veledi gibiyim."

püsküütlü pasta

2011-09-22T15:24:00.000+03:00

beni tanıyanlar tatlı yapmada ne kadar beceriksiz olduğumu biliyorlar, hele süsleme filan hak getire. yapabildiğim iki tatlı var, biri hindistancevizli kurabiye, bir de bu püsküütlü pasta. eee, ne diyeyim, bundan daha iyisini yapamadığımı bildiklerinden bu bile misafirlerimizi mutlu ediyor :)

heykeltıraş- minette walters

2011-09-12T00:14:00.000+03:00

Kelepir kitaplarımla devam ediyorum. bu seferki gerçekten polisiye üstelik cinayeti ilk duyduğunuz anda insanın kanını donduran cinsinden. SPOILER Olive, annesi ve kız kardeşini öldürmekten hapse düşmüş, aşırı şişman bir kadın. (180 cm boyunda, en az 160 kg diye tanımlanıyor kitapta.) ailesiyle ilgili problemleri var, belli ki. işlediği cinayet en zalim benim diyenin bile tüylerini diken diken edecek cinsten ama Rosalind isimli yazar kızımız bu cinayeti ve Olive'i kitaplaştırarak bir şekilde kendi geçmişinden kaçmayı planlıyor. Araştırdıkça işin boyutu değişiyor ama araştırırken Olive'in aşırı yalancı olduğu ve herkesin inanılmaz bir yalan söyleme kapasitesi olduğu göz ardı edilmemeli . SPOILER kitap, başından sonuna kadar okuyucuyu kendine bağlayacak bir tempoda ilerliyor. Walters, Roz'u sonuca götürecek her detayı dantel gibi işlemiş öyle ki tabiri caizse ilk sahnede görülen tabanca mutlaka patlar sözünü nasıl pekiştiririm diye uzun uzun bu hikayeyi kurguladığından şüphelendim. yani kısacası kurgusu çok başarılı. karakterlerden bahsedecek olursak, şahsen ben olayı yazmak için didinen yazarı (Roz), cinayetten içeri atılmış/toplumdan dışlanmış Olive'i ve hikayeyi cidden renklendirip bir sonraki aşamaya taşıyan Sister Bridget'ı, Hal'u pek sevdim. katil diye tanıtılan karakterde bile bir sevimlilik vardı. o yüzden kitap boyunca Roz'dan faklı düşünemedim, bol bol empati kurdum. yan karakterler ise cidden çok başarılıydı, bir ara cidden televizyonda O'brian ailesi olsa nasıl görünürlerdi o bile gözümde canlandı. canlı tasvirlerle pek çok mekan da gözümde canlandı. Filmi olsaydı eğer yapımcılar hiç zorlanmazdı ona eminim. sonuç olarak, eğer polisiye seviyorsanız şiddetle öneririm. bu arada formspring hesabı açtım ben, kimse de bana soru sormuyor doğal olarak. sormak isterseniz: http://www.formspring.me/desde1

trendeki yabancılar

2011-09-09T22:48:00.000+03:00

D&R'a en son gittiğimde Can yayınları bazı kitapları kelepire çıkarmıştı, hanım koş dört teleye kitap var dedim, ıncık cıncık inceledikten sonra kredi kartıma ufak bir darbe daha indirerek birkaç tane kitap daha aldım.

üstünde polisiye yazsa da trendeki yabancılar (strangers on a train) kesinlikle polisiyeden çok psikolojik gerilim, hatta bana oldukça Ian McEwan'ın Sonsuz Aşk'ındaki karakterleri anımsattı. SPOILER bir tren yolculuğuyla başlayan iki sıradan adamın arkadaşlığı, bir tarafın sağlıksız/obsesif ruh haliyle diğer taraf için ömür boyu vicdanen taşıyacağı bir yük haline geliyor. yazar her iki ana karakteri de kitap boyunca öyle geliştiriyor ve derinleştiriyor ki sen, ben, sokaktan geçen adamken Guy ve Bruno olup etten kemikten karakterler haline geliyorlar. kitap biraz yavaş bir tempoda ilerlediği için karakter gelişimleri de yavaş ama okurken insanın kapasitesi cidden sorgulanıyor öyle ki kitap bittiğinde insan herkes cinayet işleyebilir mi sorusunu kendisine sormadan duramıyor. temposu çok düştüğü anlarda biraz sabretmek gerek, çok değil iki üç sayfa sonra Patricia Smith hemen yeni bir olay örgüsünün içine ittiriyor karakterleri zaten. SPOILER Sonuç olarak önerir miyim, evet. zaten kısa bir kitap, anlatımı iyi, hele bir de psikolojik gerilim seviyorsanız oldukça tatmin edici bir kitap. not: paragraflarım nedense bitişik çıkıyor, ne yapmalıyım?

yep, zaz İzmir'e geliyor beybi

2011-09-09T22:25:00.001+03:00

Kırk yılın başı bir erken yatıp pek sevgili tıvitırımdan uzak kaldım, o gece İzmirdesanat Zaz'ın güzel İzmirimize geleceğini duyurmuş, şekilsiz uyuyup her bir yanımı ağrılara gark etsem de haberi görmemle havalar uçmam bir oldu.

evet efenim, 23 Ekim pazar gecesi Zaz, İzmir Arena'da sahneye çıkıyor, biletler 40 tl, biletler Biletixte. Biz, Gizem, Begüm, ben gidiyoruz. oralarda görüşürüz.

peki siz kaçıncı tekil şahıssınız?

2011-09-07T15:33:00.001+03:00

facebookta yavaş yavaş herkes delirmeye başladı. kimi çok çalışmaktan, kimi çok tatil yapmaktan kimi de 9 günlük tatilin ardından işbaşı yaptığından. herkes kendisinden başka tekil şahıslarla bahsediyor. Eda: "Eda Kıbrıs'ta." 2 likes, 5 comments Mustafa: "az daha çalışırsa beynini duvara vura vura eritecek, böylece bu tempo bitecek." 3 likes, 5 comments Ayşe : "Eren ve Ayşe'nin çocukları oldu." 36 likes, 54 comments gibi. bir furyadır almış başını gidiyor. ayrıca 0.facebook'u kullananların her yorumu beş kez geliyor, böylce anormal yorum sayılarına ulaşıp hit yaptım diye sevinenler de var. bir de benim gibi durmadan oyun oynayıp wall'unu çocuk parkına çevirenler var, topluca kınanıyoruz biliyorum.

eylül

2011-09-04T00:01:00.000+03:00

Eylül ayında İstanbul'da olmak lazım, özellikle Boğaziçi'nde. okulda dolanırken kızaran yaprakların fotoğraflarını çekmek, akşamları hafif üşüyüp ince bir hırka giymek, arkadaşlarla keyifli bir yerde sohbet etmek lazım, eğer hala duruyorsa Viktor Levi'de.

atame/bağla beni ya da bir almadovar filmi

2011-09-03T22:19:00.002+03:00

23 yaşındayım, 50 bin pesetam var ve bu dünyada tek başınayım. sana iyi bir koca, çocuklarına da iyi bir baba olmaya çalışacağım.

diyor Ricky Marina'ya ona vurduktan hemen sonra,

seni kaçırdım çünkü bana aşık olman için beni tanıman gerekiyordu!

Aslında bu cümleler bile Ricky'nin nasıl bir ruh halinde olduğunu anlamamız için yeterli olmalı. deyim yerindeyse filmin en vurucu cümleleri bunlar. karşımızda gencecik bir Antonio Banderas, sırılsıklam aşık bir adam rolünde. Aslında kadına olan takıntısının sebebini öğrenince bir "Ercüment Çözer" vakası diyebiliriz. yeni bir koleksiyoncu hikayesi gibi başlayan film, aslında koleksiyoncu'dan oldukça farklı, stockholm sendromu, bağımlı bir sevgi, bağımlı bir kadın var içinde ama bu sefer kısıtlı da olsa kadın'ın sesi var, istekleri var, mutlu bir son filan var.
----------------------- spoiler----------------------
Ricky, akıl hastanesinden çıkınca uzun süredir aşık olduğu Marina'yı kaçırır ve aralarında absürd bir ilişki başlar çünkü eski bir porno yıldızı ve eroin bağımlısı olan Marina'nın cidden çok güçlü ağrı kesicilere ihtiyacı vardır, Ricky'nin ise onun sevgisine...
---------------------- spoiler------------------------

hamiş: filmi öneren arkadaşım M.'ye sevgilerimi sunarım.

erebos

2011-09-03T17:22:00.000+03:00

Bu bir oyun, Seni izliyor, Seninle konuşuyor, Ödüller dağıtıyor, Seni test ediyor, Tehditler savuruyor, Onun tek bir amacı var: Seninle oyun oynamak istiyor Tamamen bir yaz kitabı okuyayım diyerek almıştım ama akıcı anlatımı ve güçlü tasvirleriyle kitabı nasıl bitirdiğimi anlayamadım. spoiler Kitap hiçbir yerde satılmayan, sadece görev verilen bir kişi size iletirse dahil olabileceğiniz bir oyunu anlatıyor. cd yavaş yavaş tüm okula dağılırken Nick, merakla sıranın kendisine gelmesini bekliyor. sıra kendisine geldiğinde ise uykusuz gözlerle kahve sırasını dolduran, kimseye ser verip sır vermeyen arkadaşlarını anlamaya başlıyor ama ya oyun sizden yapamayacağınız şeyler isterse? oyundan atılıyor ve sırrı ortaya çıkarmak için bir grup arkadaşıyla çalışmalara başlıyor. spoiler kesinlikle yaz kitabı, eğer macera kitabı seviyorsanız kesinlikle öneririm.

tamamen kişisel ve saçma bilgiler içerir.

2011-09-03T04:02:00.001+03:00

kendim hakkında saçmalama hakkım var mı? varsa eğer: * ustutupsuz sakız çiğneyen insanlara kıl olurum, ağızlarına ağızlarına vurasım gelir * Tolga diye bir arkadaşım var, dünyanın neresine koyarsan koy şıp diye kaybolur ya da olabilecek en uzun yolu seçer. * hayatta hiçbir şeyi beklemeye tahammülüm olmadığı halde ne kadar erken çıkarsam çıkayım her yere geç kalma yeteneğim var. bu yüzden de en çok kendime tahammül edemem. * stres altında çok başarılı işler çıkarabilirim, bakınız yayıla yayıla yaptığım ödevler vs. yumurta topuğa dayandığı an yaptığım ödevler. * kitap okumadan uyuyamam. kitabı okuyacağım diye yine uyuyamam. yani uyuyamam. uyku problemim var. * asla yumurta ve pişmiş domates yiyemem. * en yakın arkadaşlarımın hepsi çatlak ama ben normalim! nasıl buldular beni anlamıyorum. * sevdiklerime kuzu, kuzukulağı daha da kötüsü deniz börülcem diyebilirim. kaçınız. * overrated şeyleri önce sever, sonra nefret eder ama yine dönüp dolaşıp severim. misal: titanik * aşırı sinirlendiğimi gören çok az kişi vardır, bir daha görmek istemediklerini itinayla belirttikleri için burada anlatmayacağım ama pek hoş değil zannımca. * acaip liste yaparım, bir organizasyon filan varsa planlama işini bana bırakın ama uygulama kısmında çok başarılı değilim, onu başkası yapsın. * bugün hayatımı özetleyen cümleyi duydum: "bir yengeç kadınının evi asla pırıl pırıl olamaz, ne kadar temizlenirse temizlensin o evde hep bir dağınıklık olur." * bir de deniz, su dedin mi içim gider. deniz olmayan bir şehirde yaşamak kabus gibi gelir. eveeeet, olabilecek en gereksiz bilgilerle burayı doldurduktan sonra biraz uyumaya çalışmalıyım. iyi geceler.

2011-09-01T08:35:00.003+03:00

kitap hırsızıyla ilgili yazıyı sıcağı sıcağına ve İngilizce yazdım. daha da yazardım da durdurdum kendimi. olmadı ben onu Türkçe bir daha yazıp yayınlayayım.

the book thief

2011-09-01T08:29:00.001+03:00

HERE IS A SMALL FACT "YOU"RE GOING TO DIE"

SPOILER the book thief is a story narrated shockingly by the death himself, at first I couldn't get the fact that narrator isn't the protagonist but a witness retelling the story of Liesel who started stealing books with the sudden death of her brother while they were travelling to their foster parents' house. she couldn't even read when she stole the first book but it was a challenge that she came over with his dear Papa, who is an accordionist, a painter, a patient foster dad even cleaning his daughter's wet sheets secretly after her nightmares. her father, though ignorant by all terms, taught her how to read and encouraged her with all his heart. It was war time, even death itsef was busy for "the führer", and the neighbourhood they were living was one of the poorest in Germany but Liesel was craving for books rather than food so she started stealing books with her best friend Ruby (who isn't interested in books at all but falls for Liesel, looking for a kiss but couldn't get it). "something about a kiss/ something about a Saumensch/ how many times did she have to say good bye?" the neighbourhood and characters are vividly described so that readers can find themselves in Himmel, playing footbal with kids, making soup with peas and water, crying for a dead son, living in the basement and feeling the threat of getting caught just because of your race or hiding in the basement with the inhabitants of Himmel street when the sirens start. this book contains some brave people, some fanatical people, " a Jewish fist fighter and quite a lot of thievery." max, their Jewish guest, draw some illustrations while he was staying there which were quite impressive&ironic because those are drawn into painted pages of Hitler's book,mein kampf...

a short passage from the book: THE SWAPPING OF NIGTMARES the girl: "tell me what do you see when you dream like that?" the Jew: ".... I see myself turnning round, and waving goodbye" the girl: " I also have nightmares." the Jew: " what do you see?" the girl: " a train and my dead brother." the Jew: " your brother?" the grl: "he died when I moved here, on the way." the girl and the Jew: "ja-yes" SPOILER as I read the book in English and have just finished it, I wrote it in English.

murakami

2011-08-29T22:43:00.000+03:00

Like DNA, memory is both individual and collective"
Haruki Murakami

Murakami'yle ilk tanışmam eski erkek arkadaşım sayesinde oldu ki o Murakami bugünkü popülaritesine ulaşmadan (yani Türkçe'ye çevrilmeden) önce onu keşfetmiş ve derinliklerine dalmıştı. o zamanlar biz mutlu azınlıktık, şimdi ki gibi herkesin elinde bir Murakami kitabı mutlu pozlar verilmiyordu. okuduğumuz bize özeldi. biz eski sevgililer olduk ama Murakami hayatımızda hep oldu. (birimiz onun üzerinde sayfalarca yazdık, birimiz sayfalarca çizdik).
ben tezimi Murakami üzerine yazdım, her yeni kitabı için aylarca/yıllarca bekledim ve bir bekleyiş daha sona eriyor. Ekim sonunda IQ84 çıkıyor ve ben heyecanla kasımda kitabı okuyacağım günü bekliyorum. Onun hayalgücüne hayran kalmak, belirsizliklerine sinirlenmek, şeytanın aklına gelmez bu demek istiyorum. Sıradanı bu kadar sıradışı anlattığı için Murakami benim için vazgeçilmez.
işte bu yüzden gel kasım gel...

çocuk

2011-08-28T00:48:00.001+03:00

benim sevgilim bugün 34 yaşına girdi. tek mum koyduğum için bir yaşına mı girdim diye soran, yok bir yaş daha aldın diyince bozulan; babama bir ağırlık çöktü artık ağır abiyim ben diyen; giymesi için getirdiğim tişörte bu hafif nemli, hasta olmayasın dediğimde ben senden 6 yaş büyüğüm ben hasta olmam diyen; şu son 7 senemin hemen hemen her dakikasını beraber geçirdiğim adam artık 34 yaşında. beraber büyüdük biz mavrasına girmeyeceğim(yoksa girsem mi?)ama iyi kötü pek çok şeyi beraber yaşadık ve umarım bir ömür boyu da yaşarız. iyi ki doğmuşsun çocuk...
bu şarkı da ona gitsin o zaman...

koçtaş ve sonbahar temizliği

2011-08-24T23:45:00.000+03:00

bugün pek sevgili arkadaşım Gizem'le kahve içmeye gittik, oradayken acaba Koçtaş'a mı gitsek dememle Gizem'in olur demesi bir oldu böylece ben de kafamı bir aydır kurcalayan "ya bu kutular bana yetmiyor" sorunsalına bir çözüm bulacaktım. Koçtaş'ta ilk gördüğümüz bahçe salıncağına kurulup alışveriş harekatına başladık. (evet, tembeliz, girin hatunun bloguna bakın, nisandan beri yazmıyor)Salıncakta sallanırken kutular hemen karşımızdaydı, biz sallandıkça bir yaklaşıp bir uzaklaştılar. ben de önce göz gezdirip sonra bir tane kocaman, iki tane orta boy kutu beğendim. hatta kırmızı hastalığımı bilen hatun bana kırmızı kutu bile buldu:) bir tane de gazeteleri toparlamak için içi kumaşlı sepet beğendim. (ben ona da kutu muamelesi yapıyordum lakin Gizem çok uyardı, kutu diil o sepeeeet diye.) kırmızı hunimi de seçtikten sonra kasaya 45 lira bayıp üstelik Burger King'e bile uğramadan alışverişimizi tamamladık. şimdi bu ilkokul 2 seviyesindeki kompozisyonu niye yazdım?
* Koçtaş'taki kutular çıtçıtlı, dolayısıyla monte etmesi İkea'ya göre çok pratik.
* yarın tüm gardolapı boşaltıp aylardır çözüm bulamadığım küçük ve işlevsiz odaya 3 tane aslan gibi kutumla dalacağım. bu arada İkea kanepemi de satmaya karar verdim, bizim kutu gibi evimiz için fazla büyük. oraya ancak iki armut koltuk veya tek kişilik yatak olabilen bir koltuk olur. online olarak nerede satabilirim? ya da hani eski kanepeni getir yenisini götür tarzı bir kampanya duyarsanız n'olur beni haberdar edin.
* bir de kendi kendime nazar değdirdim. aman ne güzel şakır şakır kilo veriyorum diye herkese anlatırken iki haftadır diyeti doğru düzgün uygulayamıyorum bile.
böyle işte.

köpeklerimizle deniz macerası

2011-08-23T01:04:00.000+03:00

bir pazar sabahı miskin miskin oturuyorduk ki sevgili hadi kalk Çeşme'ye gidelim, köpekleri de alalım hem yüzeriz diyince yaklaşık 5 dakikada hazır ve nazır arabamıza doğru ilerliyorduk. yaklaşık bir saatlik yolculuktan sonra istediğimiz gibi sakin bir plaj bulduk, çıkardık köpeklerin tasmalarını. (aslında bundan sonrası tam videoluk ama bu blogu okuyanlar asla benden o kadar teknolojik hareketler beklemez.)
önce kucağımızda yavaş yavaş suya alıştırırken (sudan nefret ediyorlar, söylemeye gerek var mı?) bunlar havada patileriyle yüzme aksiyonuna başlamışlardı bile. suya bırakmamızla kıyıya kadar nasıl yüzdüklerini bilemediler, hatta coni biz de çıkalım diye baya havladı ama kucaklayıp tekrar yüzdürdük. bir süre sonra suya alışıp onlar da tadını çıkardı ama en keyiflisi sanırım tasmasız geçirdikleri 3-4 saatti. kahverengi kızımız tarçın kumlarda yuvarlana yuvarlana beyazlaştı, bembeyaz coniyse kumlarda yuvarlanırken garip bir renk aldı. bir ara yandaki ailenin terliklerini çalmaya çalıştılar ama erken müdahele ve binbir özüre gülümseyerek karşılık verdi tatlı aile.
eh bu kadar yorulupacıkınca Ilıca'ya geçtik, doğruca Kumrucu Şevki'ye. Kesinlikle hayvansever bir restoran ve köpek besleyenler bilir ki eğer yanınızda köpeğiniz varsa çoğu restoran kapı duvardır. neyse, enfes kumruların ardından evimize dönüp çok güzel bir gündü diyip durduk. böylece bir tabumuzu daha yıkmış olduk.
P.s eğer bilgisayara aktarabilirsem cep telefonuyla çektiğim fotoğrafları buraya aktarırım.

tatil

2011-08-11T19:18:00.000+03:00

bugün Antalya'ya gidiyorum ama bende bir heyecan sanki hayatımın 18 yılını orda geçirmemişim gibi...

annemle son fotoğraflarımızdan biri, annemin çok sevdiği dağ evimizin oralarda. Babam oralara çiçeklerle senin adını yazdı balım annem. sen bence hep oradasın.

sen de yaz yaz yaz...

2011-07-30T05:51:00.000+03:00

uzun süre yazmayınca bir boşluk hissediyorum ama yazacak pek bir şey yok aslında. hayatım çok sıkıcı olduğundan değil (ben kendi kendime pek eğleniyorum) yazacaklarım hep yazdıklarım olduğundan.
yine de kısa kısa geçeyim.
- sevgilinin maç sevdası yüzünden bir türlü izleyemediğim Behzat ç. dizisini izlemeye başladım. önce itinayla kitaplarını okudum, sonra bir haftada aralıksız 23 bölüm izledim. malesef sonunu bilumum yerlerde geçen spoilerlardan biliyorum ama çok gerçek bir dizi, bir şekilde o birbuçuksaat nasıl geçiyor anlamıyorum. (Aslında haftada bir yayınlanan bir dizinin nasıl o kadar uzun olduğunu da anlamıyorum)
- daha az kahve/kola/kafein tüketiyorum. şu yüksek şeker zımbırtısından beri çikolata da yemedim. mutluyum. kendi kendime diyetimi sürdürüyorum. sonuçları almaya başladık bile. (kendi kendime derken irademi kastettim, yoksa bir diyetisyenden yardım alıyorum, şeker varken beslenme nasıl olmalıdır konusunda cidden bilgilenmeye başladım)
- ilk kez tatilin keyfini çıkarıyorum, henüz ayaklarımı suya değdirmiş olmasam da dinlendiğimi hissediyorum. bir şekilde arınıyorum. kendimle, bitmektükenmekbilmez iç hesaplaşmalarımla barıştım.
- elimizde seri halde game of thrones var ama kitapları okumak için nedense bekliyorum, sanki doğru zaman değilmiş gibi. beklesin, kaçmaz ya...
- bir de yüzme olimpiyatlarını izliyorum eurosportta. tek sevdiğim spor yüzme sanırım.
benden bu kadar...

p.s. image www.mycathatesyou.com gibi bir şeydi.

may she rest in peace

2011-07-24T16:25:00.000+03:00

günden güne zayıflaması, bağımlılığı ile ilgili haberler filan çıkarken bu kızı tanımlayacak tek sıfat self-destructive olabilir demiştik. bu kadar genç yaşta hayata veda etmesi cidden çok üzücü, twitterdaki insan bozuntularının yaptığı yorumlar ise iğrenç...
huzur içinde yatsın.

!

2011-07-18T11:55:00.000+03:00

yaz gelsin!
ayyy çok özledim, yaz gelse de şu ceketleri atsak!
oooh, güneş açtı...
vb cümleler kuran insanlar size öyle cümleler kurmak istiyorum ki!
alın işte yaz geldi de ne oldu, sıcaktan uyuyamıyoruz bile.

2011-07-16T13:35:00.000+03:00

hiç beklemediğim bir anda telefon açıp en sevdiğim şarkıyı söyleyen, game of thrones'u bulan ve fedakarlık edip bana hediye eden, şu son bir ayda sıkıldığım için her gün arayıp binbir şebeklik yapan arkadaşlarım ve doğumgünümde pasta yemem yasak olduğu için kavun'un üstüne mum dikme fikriyle gelip beni kahkahalara boğan bir sevgilim var. çok şanslıyım.
iyi ki varsınız

cozutmanın haddi hesabı yok

2011-07-07T16:47:00.000+03:00

iki gündür yok bu ay doğum günüm var, yok giyecek hiçbir şeyim yok vb bahanelerle kendimi alışverişe verdim ama öyle böyle değil, misal aldığım iki tane elbise anca tunik olur bana, olsun dedim yine aldım. kredi kartımın limitlerini çok zorlamasam da tutumlu olmamız gereken bir dönemde biraz fazla açıldım sanırım. dört elbise, bir pantolon, bir etek, iki tshirtle bu yaz yapacağım tüm alışverişi bitirmiş bulunuyorum(dur inşallah)...
Bospa'ya sevgilerimi iletirim.

2 temmuz

2011-07-02T00:25:00.000+03:00

İşte yine kapıldım
O can sıkıntısına; içimde bir tozlu
Sarnıç boşluğu,
Gitmekle kalmak...

Metin Altıok

18 yıl oldu, televizyonda canlı canlı izledik bir katliamı.
18 yıl sonra ise onlara yapılan bu büyük saygısızlığı görüyoruz.
içimiz yanıyor.

bum bum bum hop daldan dala kondum...

2011-06-22T21:18:00.000+03:00

malum, yıllardır belimle ilgili sıkıntı çekiyordum, en sonunda ağrıyla uykudan uyandırınca doktora gittim, doktor amcanın deyimiyle gökdelen gibi dümdüz bir omurgam ve lego gibi iç içe geçmiş kemiklerim varmış. haydi fizik tedaviye dediler, başladım ama iş için o uzun yolu gidip gelirken ağrılar çok arttı ve rapor aldım. Artık evde kitaplarımla ve kısa yürüyüşlerimle vakit geçiriyorum, çok uzun süre oturamadığımdan buraları da ihmal ettim.

Azil'ini hiç beğenmesem de Az cidden çok iyi bir kitaptı. Hakan Günday okuduğum iki kitabıyla da beni şaşırttı.
Uyku evi (Jonathan Coe) çok güzeldi, şiddetle önerilir.
Serenad ise beklemediğim hikayesiyle sardı sarmaladı.
Otomatik Portakal hem şiddet doluydu ama inkar edemeyeceğim kadar komik bir dili vardı, bazen anlatışına gülmek için soluklandım.
Görünmeyen, ısmarlama bir kitap gibiydi. tipik Paul Auster dedim aralarda.

Aklıma ilk gelenler bunlar, daha bir sürü kitap bazısı özenile bezenile bazısı okumuş olmak için okundu.

... sonunda bir dala kondum, nedir bu daldaki durum?

giveaway by Did

2011-06-11T18:32:00.000+03:00

Did by did kendi yaptığı çantalardan hediye ediyor, bende olmasına rağmen dayanamadım ve katıldım siz de katılmak isterseniz tık tık...

2011-05-29T13:57:00.000+03:00

Dün Çağla kuzusuyla kitap kulübü için otomatik portakal'ı almak için İş Bankası yayınları'na gittik. o kadar dibimizde olmasına rağmen hiç girmemiş olmamamız ne kadar garip. Gittik kitabımızı bir de Attila İlhan'ın Ayrılık da sevdaya Dahil'ini de aldık. akşam okurken hep bunu dinledim. paylaşmamak olmazdı.

eğer

2011-05-22T00:48:00.000+03:00

çok sıkıldığım zaman açıp buradaki yazıları okuyorum.

bir de dün gece rüyamda günübirlik İstanbul'a gittiğimi gördüm, Gümüşsuyu'nda durup Taksim mi, Beşiktaş mı diye bir o tarafa bir diğer tarafa yürüdüm, bir ara uçak bileti almak için seyahat acentası filan aradım ama sonuç olarak ne İstiklal ne de Beşiktaş ufukta görünmedi. herhalde bu sene gidemeyeceğim.

evde

2011-05-17T19:54:00.000+03:00

evimin İstiklal'de cool bir bar olduğunu, elimdeki kahvenin aslında çilek-votka olduğunu hayal ediyorum, playlist durmuyor, arada birbirinin üstüne çıkmaya çalışan Tarçın ve Coni hariç henüz pek müşterim yok ama olsun, yoksa bu bozuk mide ve bağırsakların acısına başka türlü katlanılmazzz...

oh dear!

2011-05-09T22:52:00.001+03:00

1 Mayısı kutlama, Deniz'lere gönül borcu ödeme, anneyle babanın evlilik yıldönümü ve hemen ardından gelen anneler gününde hüzünlenme, himym alıntıları kullanarak başlık atma, yazamıyorum ama yazacak çok şey var diye mızırdanma, sabahları üşüme öğlenleri sıcaktan bunalma, kitapları sindire sindire okuma, acaba şu 21 gün kuralı gerçek mi, inanırsak olur mu sorunsalının yaşama, herkes diyetteyken ben niye diyet yapmıyorum diye düşünme, sınav yapıp değerlendirme, stres altındaki çocukları rahatlatma, tatile gün sayma ayı...(aslında bu sene saymıyorum)
MAYIS
oh dear!

retro aşkına

2011-05-01T11:37:00.000+03:00

bayılıyorum retroya ve 60'lı yılları anımsatan her şeye.

diyetsel konular

2011-04-25T10:00:00.001+03:00

2002 senesinde ben tam 30 kilo vermiştim. 24 mayısta ani bir kararla ve gaza gelişle hayatımdan üç beyazı çıkarıp hala özlemle andığım günde 3 saat yürüyüşü hayatıma katmıştım. sabahları 6'da kalkıp 7.30'a kadar yürüyor sonra duş alıp okula gidiyordum. kahvaltıda 3 dilim ekmek-peynir, domates üçlüsü, öğlen lahmacun/köfte/salata vb ve akşam ise kendi uydurmasyon salatamla ve aralarda bol bol meyveyle hayatımı sürdürüyordum. akşamları ise 6'dan 7.30'a kadar tekrar yürüyüş yapıyordum. her cumartesi akşamı ise tatlı günümdü ve iki top dondurmayla light kazandibimi hüpletiyordum. o günlere bakınca neyin farklı olduğunu anlayamıyorum, o zamanlar nasıl motivasyonum bu kadar yüksekti, nasıl o kadar iradeli olabildim hatırlayamıyorum bile. İzmir'e taşınana kadar o kiloyu korumuştum aslında ama İzmir'de hızla kilo almaya başladım ve umursamadım çünkü bir kere başarmıştım nasıl olsa, yine yapardım. olmadı tabi, irademi tutamadım, hep bahaneler ürettim. İzmir'de ben ben değilim sanki ya da tanıyamayacağım kadar çok değiştim. Sanırım o zihinsel yapıya tekrar dönebilsem tekrar başarabileceğim ama dönemiyorum. Kendimi dinlemem bahanelere sığınmamam lazım.

ugly betty

2011-04-24T22:12:00.000+03:00

gündemi her zamanki gibi geriden takip ederek taa dört sene önce yayınlanmış Ugly Betty'i izlemeye başladım. Çirkin Betty bildiğimiz pembe dizi olarak başlamış (yo soy la fea betty) ama çok tutulunca franchising olarak tüm dünyaya satılmış (Türkiye versiyonunda Emre Altuğ vardı, sensiz olmuyor'du galiba adı, Türkiye pek sevmemişti bu diziyi, yayından kaldırıldı) benim izlediğim versiyonu Amerikan ve capcanlı renkleri ve Hispanik evleriyle bir Pushing Daisies misali beni kendine bağladı. Amerika Ferrera ve maceraları olarak izliyorum.

Kolombiya versiyonunu izlemediğim için pek yorum yapamayacağım ama Amerikan versiyonunda kast inanılmaz güzel, Amanda ve Mark her bölümde beni gülmekten öldürüyor, wilhemina ve her gördüğümde nasıl bu kadar güzel bir insan olabilir dediğim Alexis ise hikayeyi başka yerlere taşımayı başarabildikleri için favorilerim. mübarek dergi, dergi değil bir nevi Osmanlı haremi ya da İngiliz kraliyet şatosu. Entrikasız gün geçmiyor ama Betty Queens'deki evine döndüğünde her daim elimde sıcak çikolatayla güzel ve boş bir kış günü keyfi yaşıyormuşçasına mutlu oluyorum.

hem yeğeni Justin Queens'te harcanıyor bence. dizideki en güzel geliştirilen karakter. Aslında yazarları boş durmamış, genel olarak bütün karakterler gelişiyor ve sığ kalmıyorlar.

benim işyerim burası olsa sanırım işi daha çok severdim. (entrika kısmı pek tercih edilmese de Amanda ve Mark olsun lütfen. Mark'ın Betty'e hello grandma dediği kısma hastayım şahsen:)

ve dönüşümünden sonra Betty (kilo verdirmemişler, sadece saçı, dişi, makyajı ve kıyafetleri düzeltmişler ama yine de bambaşka olmuş)

güncellenmiş okuma listesi

2011-04-19T22:42:00.002+03:00

her gördüğüm kitapta aklım kaldığı için okuma listem gün geçtikçe uzuyor. İzmir kitap fuarı sebebiyle elimdeki listeyi biraz güncelledim, en çok kullandığım kaynaklar da Serablog, Ludmilla ve Beslenme Çantası oldu aslında :) (önerdikleri her kitap çok güzel çıkıyor) birazcık da idefix, sözlük bir iki edebiyat sitesi derken listedeki kitap sayısı 50'yi buldu. Azaltmak lazımdı, tekrar eleme yapmak zorunda kaldım, işte ortaya çıkan liste
1. Körleşme - Elias Canetti
2. The ticket that exploded (Patlamış bilet) - William S. Boroughs
3. Huzur Cinayetleri - M. Murat Somer
4. Peygamber cinayetleri- M. Murat Somer
5. Peruklu Cinayet - M. Murat Somer
6. Holding- M. Murat Somer
7. Ajda'nın Elmasları- M. Murat Somer
8. Onca yoksulluk varken - Emile Ajar
9. Uzun bir yaz - Alain Elkann
10. Şairin Romanı - Murathan Mungan
11. Yağmurdan önce - Jonathan Coe
12. Uyku Evi - Jonathan Coe
13. Iza'nın Şarkısı - Mayda Szabo
14. Fahrenheit 451 - Ray Bradbury (Türkçe okumak istemediğimden ertelediğim kitap, ingilizcesini bulmak ilk hedefim, hem filmi de bekliyor)
15. Yabancı Kucak - Ian McEwan
16. Utanç - J.M. Coetze
17. Kör Suikastçı - Margaret Atwood
18. Buddenbrook Ailesi - Thomas Mann (bunu bulabileceğimi sanmıyorum fuarda)
19. Yıldız Tozu - Neil Gaiman
20. Teyzem Latife - M. Sadık Öke
21. Bir Dönem İki kadın - Oya Baydar
22. Aldatma - Philip Roth
23. Hotel du Lac - Anita Brooker
24. Veronica - Nicholas Christopher
25. Süper iyi günler - Mark Haddon
26. Bizim büyük çaresizliğimiz - Barış Bıçakçı

Şimdilik bu kadar, önereceğiniz kitaplar varsa sevinirim.
Elimde Romain Gary - Yıldızyiyiciler var bu aralar, severek okuduğum kitaplar listesine girdi bile.

pantolon, naaptın bana?

2011-04-13T23:21:00.000+03:00

sıradan bir günde öğretmenler odasına giren sarışın İngilizce öğretmeni yeni aldığı ve üzerine tam oturmayan pantolonuyla süzüm süzüm süzülüp koltuklardan birine oturdu ve oturmasıyla paat diye bir ses geldi. .tüm gözler onun üstüne çevrildiğinde boynundan yukarı yayılan kırmızılık fark edilmeyecek gibi değildi. hayır, koltuk kırılmamıştı ama üzerindeki pantolon pat-la-mış-tı.

işte bu diyete ve power plate'e nasıl tekrar başladığımın öyküsü. ben pantolon patlattım, üstelik dar olmayan bir pantolonu patlatmayı becerdim. nasıl utandığımı, o kalan son 4 saati nasıl geçirdiğimi bir ben bilirim. giymeyi planladığımın bluz ütüsüz olduğu için tunik giymem de cidden şans olmuş diyorum, eve gelip üstümü değiştirdim. baklalı enginarımı pişirdim, power plate kaydımı yenilettim ve markete uğrayıp yoğurt, meyve ve kepek ekmeğimi aldım. bu iş böyle olmayacak, pantolonu patlattım yaw.

kısa kısa

2011-04-11T10:36:00.002+03:00

ben cidden Mehmet Murat Somer'in yazdığı her şeye bayılıyorum. Hopçikiyaya serisi çok komikti ama son kitabı Üç Pastoral ve Pastorize Tablo şu an okuduğum kadarıyla çok başarılı. gazetelerin üçüncü sayfa haberlerinden yola çıkarak üç tane öykü yazmış, her bir öykü 12 karakterin üzerinden anlatılıyor, 12. karakter sazı eline aldığında ise öykü sonuçlanıyor. geçtiği yer aynı olması dışında bildiğimiz köy hikayelerine pek benzemiyor.

hayatımda okuduğum en komik pilav sorunsalı Trillian'dan gelmiş. bu kız bir gün beni gülmekten öldürecek. hayırlı olsun blogun yavru kuş.

elimde tam 300 tane okunması gereken performans ödevi var, daha elimi bile sürmedim çünkü ilk elime aldığımın kapağında şu cümleler vardı,ağlayacaktım neredeyse!

ignorance of humanity congratulate you my dear teacher, teacher of the drug itself is like a candle erirken enlightens us around him to this day lit

bir yerlerde yanlış yapıyoruz ama en önemlisi çocuklara google translate kullanmamayı öğretmemiz gerekir belki de.

yapılacaklar listem bazı maddeler silindiği halde azalmak yerine garip bir şekilde artıyor. Bir gün hepsini yırtıp atacağım, oh olacak. işin kötü yanı, bir bucket list filan yazmaya kalksam şu bir türlü bitirememe/tamamlayamama problemim yüzünden gözlerim açık giderim valla.

?

2011-04-10T18:18:00.000+03:00

blogger template'i değiştirdim ama çok da istediğim gibi olmadı, o yukarıdaki cookies, cake filan yerleri filan nasıl dolduracağımı bilemedim. okuyan varsa eğer bana bir fikir verebilir misiniz? bu yeni template nasıl olmuş, bir de o linkler nasıl doldurulacak?
thanks

bahar şaşkınlığı

2011-04-08T20:33:00.001+03:00

üstüme bahar yorgunluğu çöktü ama geçen senelerin aksine bu sene baharı kandırıp daha az yorgun/daha zinde atlatmaya çalışıyorum bu dönemi. bol bol ılık duş alıp saçımı fönsüz bırakmamaya çalışıyorum lakin sabahın köründe kalkan gecekuşlarından olduğum için tahmin edersiniz ki sabah giydiklerim pek birbirini tutmuyor. bugün okulda fark ettiğim üzere üzerimde siyah bluz, siyah ayakkabılar, siyah çanta ve gri takılar varken akşamdan ayırdığım gri pantolon yerine elime ilk geçen ve ne yazık ki kahverengi olan pantolonu giyip çıkmışım. ayakta uyumaya devam eden aklımı seveyim.
bu arada kotoncuğum (bak nasıl samimi olduk iki dakkada) çoğu modelini 50 bedene kadar çıkarmış, ilk kez babaanne pantolonu gibi olmayan makul fiyata bir pantolon bulabildiğim için pek mutluydum. (ehe, üstelik kilo vermişim, 44 bedene sığabildim) pek çok kişi için 44 beden kabus olsa bile inanın 48'den sonra kendisi ilahi bir rakam gibi görünüyor. uzun süredir ara verdiğim diyetim için motivasyon oldu:)
mavi gözlü bebémiz neredeyse 2 haftalık oldu, içim gidiyor çocuğa.
enginar mevsimi başladı, eve depolayıp 3 günde bir sebzeli enginar yapıyorum. yummmy
Azil bitti, kitap kulübünden sonra düşüncelerimi bilare anlatacağım, pek sevdiğim Tanpınar serisi ve Patti Smith'in çoluk çocuğu var elimde. Nazım Hikmet şiirleri ise hem dinlemelik hem okumalık.
erik hala çıkmadı. hiç eriğe düşkün olmayan ben bile erik sayıklıyorum. biliyorum ki esas favorilerim kayısı ve kirazın habercisi erik.
eh, time for nostalgia...
2009 idefix sanal kitap fuarı ganimetleri

bu da şirince'de bir restorant'ın girişi

iyi haftasonları diliyorum.

turuncu saç sorunsalı

2011-04-04T14:57:00.000+03:00

bilenler bilir, saçlarım küllü kumral, her daim sarı röfleyle kullanıyorum. Dün kuaföre gidip bana İrlanda kızılı yapalım mı Özgür abi? dedim, demez olaydım, bir kovmadığı kaldı. En son siyaha boyayalım gitsin demiştim de beni orada bırakıp gidip masasına oturmuştu, aynı şekilde bence önce perukla dene ama sana gitmez bence, zaten kaç yıllık müsterimsin ben yapamam dedi. E adam haklı, bir kere ısrarla kahverengiye boyattım adamcağıza, dipten çıkanlar açık renk çıktıkça dellenip cırlamıştım bir güzel. (kahverengi vakası da siyaha boyamamak için yaptığı hoş bir manevraydı bence, iki ay sonra sarı röflelerimle salınmaya devam ettim nitekim) Yani anlayacağınız Yaprak misali bir kızıl olamayacağım...

yazacak pek bir şey yok aslında

2011-04-04T14:55:00.000+03:00

saatler ileri alındığından beri pek keyfim yok, üstelik belim ağrıyor ve şu yaz/kış saati uygulamasını bulan kişinin canına okumak istiyorum. zaten sevmediğim baharı daha da çekilmez hale getiriyorlar ve ben ciddi ciddi Kanada vb bir yerler taşınmayı düşünüyorum, az güneşli, insan haklarına saygılı bir ülke. kocamı ikna edersem güle güle güzel ve yalnız ülkem diyeceğim.

şişko patates içi dolu domates

2011-04-04T14:52:00.000+03:00

çocuklar acımasızdır, en ufak bir eksiği gediği yüzünüze vurmaktan çekinmezler. büyüyünce belki çok utanacakları şeyleri söylerler ama yine de çocuktur, aile terbiyesi eksiktir denip bir şekilde görmezden gelinirler ama bir bakan obez demeyelim şişko diyelim derse işler cidden değişir. sen kendin çocuk yapacak, ceylan derisi koltuklara oturup ahkam kesecek kadar büyüdüysen bu kadar saçma ve insanlık dışı söylencelerde bulunmamalısın. yazıklar olsun ülkeme ki 10 kilo kömüre başımıza neler getiriyorlar!

kısa kısa

2011-03-28T14:55:00.001+03:00

o kadar uzun zamandır doğru dürüst ne bloga yazabiliyor ne de diğer blogları okuyabiliyorken birdenbire açılan kumanda paneliyle sevinçten havalara uçtum, meğer ne kadar seviyormuşum blogumu. yazacak çok şey birikti ama hepsi havaya uçtu. o yüzden kısa kısa geçeceğim.
- çok kitap okudum, sevdiklerim oldu, sevmediklerim de ama inatla bitirdim.
- sevgilim dayı oldu 2 gün önce, minik bir Güney bebeğimiz oldu. (ben de fasülyeden yenge oldum aslında, ama yenge kelimesi çok itici geliyor bana)
- bu sene zaman nasıl hızla akıp geçti anlamadım, mart bitiyor. çevremdeki tüm hatunlar mart kedisi misali spor ve diyete başladı. (öyle bir istekle diyet ve spor konuşuluyor ki bu benzetmeyi yapmadan duramadım) bizde bu azim ve hırs olduğu sürece dünyanın üzerindeki ağırlık gelenekselleşmiş olduğu üzere mart-eylül ayları arasında düzenli olarak azalmaya devam edecek.
- kendimce evde birtakım düzenlemeler yaptım, depo olarak kullanılan bir odayı şahane bir odaya dönüştürdüm, çok içime sindi.
- kafam ne kadar dağınıksa ev ve gardolap da o kadar dağılıyor. her hafta ütülenip katlanan kıyafetler nasıl üç günde salı pazarından hallice oluyor bilmiyorum ve bu benim gözümde kara delik gibi bilinmezler arasında.
- Sera'nın tavsiyesiyle Sherlock'u ve Cnbc-e derginin tavsiyesiyle de Emma'yı izledim. ikisine de bayıldım, şiddetle önerilir. İngiliz dizileri neden daha güzel blog, neden?
- bir de gururla belirtmeliyim ki pek alışveriş yapmadım, bunun sebebi ne maaşıma yaklaşan kredi kartı borcu ne de diyet bıkkınlığı. Bildiğiniz alışveriş perhizine girdim. evdeki tüm dolaplar tıklım tıklım doluyken onları bir güzel ayıklamadan alışveriş yapmak istemiyorum.
kısa kısa dedim, gene de uzun oldu. ben şimdi 19 kaşık un ve bilumum garip ölçülerle muhteşem bir tada nail olan hindistan cevizi kurabiyemi ve ıspanaklı böreğimi alıp bebek ziyaretinde gelene gidene lohusa şerbeti denen bol kalorili içeceği servis etmeye, taze anne ve bebeği görüp günümü şenlendirmeye gidiyorum.

the one with....

2011-03-28T14:32:00.001+03:00

pek sevdiğim arkadaşım ( bu blogda sık sık adı geçen)Gizem artık blogger oldu, hem de blogların kapandığı dönemde :)) kendisine konuk yazarım olur musun dediğimde tabi ki demişti, yazısı geldiğinde ise ben bloglara giremiyordum. geç olsun güç olmasın diyerek yazısını yayınlıyorum. (teşekkürler minnağım :)
The One With…

Eh eninde sonunda elime kalemi alıp bir yerden başlamak gerekiyor değil mi? Bir süredir takip ediyorum buraları pek bir eğlenceli pek bir özendirici geliyor, gıpta ediyorum. Okudukça benim de içimden yazmak geliyor, ben de mi adım atsam şu blog dünyasına diye düşünmüyor değilim. Az düşünmedim hani ne yazsam diye şimdi ve pek bir lakırdısını yaptığımız şu ‘arkadaşlık’tan dem vurasım geldi.
Son dönemde friends’i 2356.kez bitirince insan ister istemez kendi dostluklarına ve çevresine bakmaya başlıyor. İş kendine bakmaya başlayınca aslında dizideki ilişkiler gözünde ütopikleşmeye başlıyor. Bizde mutlaka birinin egosu bu bağdan önce gelir, sürtüşmeler çıkar ve daha olgunlaşmamış ilk zayıf halka ile grup dağılır. Bu kaç yaşında olursan ol ne yazık ki değişmez. Herkesin kendine işe güce verdiği, evlenip gittiği bir zaman dilimi içerisindeyim. Maşallah arkadaşlarım patır patır evlenmeye başladı, geri kalanı ise iş için farklı şehirlere hatta ülkelere(!) gittiler. Eh hal böyle olunca bana kalan da sheldon cooper’dan hallice bir sosyal hayat oldu. Bu yüzden belki de bu dizideki dostluk bağı bana -neredeyse- ütopik geliyor. İnsan her daim yeni sosyal ortamlara girerek yeni arkadaşlıklar kurabilir elbet ama onların da sahip olduklarının mertebesine ulaşması için belli bir sürece ihtiyacı vardır. Senelerini ve de emeğini koyduğun bir dostluğu ise karşı taraf bir çırpıda yıkabiliyorsa senin neyine friends’miş ya da himym’mış..
Neyse buralar benim pesimistçe at koşturabileceğim sahalar değil. Bunun için sizi kendi sahama davet edebilirim ancak.
PS: Bu yazıyı tee şubatın bir zamanlarında istemiştin benden. Eh ama işte ben anca bir şeyler karaladım sonra zaten digiturk’ün güzellikleri(!) oldu sonra yan yattı çamura battı falan.
Neyse artık noktayı koymanın zamanı geldi. Kuşkucu somonuma, f*r*i*e*n*d*s’teki gibi bir dosta…
Kaynak : fond-ecran-wallpaper.fr

aa!

2011-03-21T21:07:00.000+02:00

cidden blogumu özledim, yazmayı özledim derken şak diye açıldı demin. bazı bloglara hala giremesem de inadına kopyalayıp başka bir adrese gitmiyorum.

ben politikadan hiç anlamam ama...

2011-03-14T19:51:00.000+02:00

yaklaşık iki ay önce yazılmaya başlanmış, yarım kalmış bir yazı. Blog yasağı ve yasağın kaldırılması gündeme gelmişken yayınlayayım istedim.

Hani çocukken gizlice annemizin makyaj masasına tırmanıp, ruju allığı rastgele sürerdik ya, tek amacımız o an onu sürmekti, sonuçlarını düşünmezdik, işte bence sigara ve içki yasağı da aynen böyle sonuçları düşünülmemiş yasaklar. Sigara içen bir insan olarak sigara içilen alanla sigara içilmeyen alan ilk ayrıldığında çok sevinmiştim, ben de sigara içmeyen bir insanı dumanımla rahatsız etmek istemiyorum doğal olarak, ama sadece açık havayla sınırlandırılınca etrafa "bakın, ne kadar sevinirseniz sevinin bunun devamı içki yasağı olacak" diye cırlamıştım ama "hadi ordan" deyip geçen çoktu. (ayrıca açık havamız çok dumanlı olmadı mı bu yasaktan sonra, açıkçası yürürken ben bile rahatsız oluyorum kapı önlerinde sigara içenlerin dumanından.) Bana göre olay neyin yasaklandığı değil, YASAK kelimesi. konuşmanın yasak olduğu bir ortamda daha çok konuşmak ve gülmek gelir ya içimizden, işte onun gibi bir şey. Bir şekilde seçme özgürlüğümüzün elimizden alınması istemdışı olarak insanı isyana sevk ediyor ve ters kimlik geliştirmemizi sağlıyor. (Bu ülkede ne kitaplar, ne yazarlar yasaklandı, hepsi de gizlice/el altından okunmaya devam edildi, edilmedi mi?

gereksiz uzun bir post

2011-03-14T14:14:00.001+02:00

Aslında beş-altı postluk yazı biriktirdim ama mart ayı sebebiyle elim hiç klavyeye gitmiyordu. kalk hatun üşenme şeklinde kendimi zorla motive etme çabalarımla şu an bu yazı yazılıyor.
öncelikle ilk konumuz kitap kulübü, bir cuma akşamı Arma kitabevi/kafe'de buluşan ekip Tepelitaklak'ı tartıştı. malesef kitabın moderatörü aramızda olmadığından ve aramızda bulunan kişiler (ben de dahil) kitaba pek ısınamadığımızdan kitabı pek olumlu eleştiremedik. bir kere betimlemeler inanılmaz uzundu ve yaratılan erkek karakter "hoca" çoğumuza itici gelmişti. ayrıca ben hocayı çakma bukowski'ye benzetip hikayenin bazı kısımlarını da yeşil peri gecesi'ndeki hikayeye benzettim.
Amma velakin beslenme çantası ekibi inanılmaz tatlılardı ve onlarla tanışmak çok güzeldi. gelecek ay da oradayım, haberiniz olsun :)
ikinci konum ilk pasaj alışverişim; aslında daha önce nazo'da gördüğüm bu kolyeye ilk anda vurulmuştum, o kadar uzun süre alsam mı almasam mı diye düşündükten sonra aldım gitti. carnivale o kadar güzel bir paket yapmış ki aklım fikrim durdu, kolyesi de pek şekerdi.
işte paketi

ve kolyesi

bu arada nazo'nun el emeğine hayranım, her daim çok güzel şeyler üretiyor keçeleriyle.

yine nazo'nun blogunda gördüğüm linkle incelemeye başladığım ve pek bir sevdiğim Allegra'nde'nin blogu. çok şeker bir blog, az ama öz yazılarıyla herhalde iki saat kadar başından kalkamadım ve bu sayede kendi kendine koyduğu procrastrination teşhisinin bana da ne kadar uyduğunu gördüm, deliler gibi liste hazırlayıp ince eleyip sık dokuyup hiçbir işe başlayamamamın sebebi buymuş işte. teşekkürler Allegra'nde.

bir de seni özledim Bebek! (not bu fotoğrafı çekerken çok sevgili arkadaşlarım Almancılar gibi her yeri çekme, bizimle ilgilen gibi serzenişlerde bulunuyorlardı ama ben nedense fotoğraf kurslarında hatalıfotonasılolur diye gösterilebilecek bu fotoyu seviyorum)

Sera uzun uzun İngiliz dizilerini yazmuş şu yazısında, ben de hemen Sherlock'u indirdim. halihazırda cnbc-e'nin bu ay yayın akışına almış olduğu Emma'yı da izlemişken İngiliz tandansıyla gitmek iyi olur diye düşündüm.

bol bağlantılı bol geyikli ve yine düzeltilmesi gerekn cümlelerle dolu bir yazı ile size iyi günler diler #blogumadokunma diyerek digiturk'e selam ederim.

2011-03-12T22:21:00.002+02:00

tam beş yıl 1 gün önce aramızdaydın oysa.

shall we?

2011-03-11T16:12:00.001+02:00

Habertürk kaynaklı bir habere göre İngiltere'de çocuklara cinsel eğitim veriliyormuş ve bunun için bir kitapçık hazırlanmış. yukarıdaki tablo ciddi diddi cinsel ilişkiyi anlatıyor. uygulama gayet güzel ama beş-yedi yaşındaki çocuklara ne kadar uygun tartışılır. kitapçık da aşağıda...

taş baskı sergisi

2011-03-09T20:57:00.000+02:00

çok sevdiğim bir arkadaşımın sergisi var, dün başladı ve bir hafta sürecek. Buca'ya yakın olanlar, hiç durmayın gidin derim çünkü ayların emeği var burada :)

internetsizlik vesaire

2011-03-08T21:00:00.000+02:00

bilgisayarımın pilinde bir sorun olduğu için minik kızım 3 gün açılmadı, en sonunda bir geceyi de tamir için dışarıda geçirdi, böylece biz de dört gün ayrı kaldık beyaz hanımla.
internetsizlik güzelmiş, twitter bağımlılığı geçermiş, facebook oyunları unutulurmuş, bu arada pek güzel kitaplar okunurmuş...

deneme

2011-03-01T19:31:00.004+02:00

nasıl olduğunu bilmesem de hala bloga girebiliyorum...

bloguma dokunma

2011-03-01T14:52:00.001+02:00

şu anda bloglara erişimimiz olsa da yarın ulaşamayabiliriz. benim burda kendimle ilgili saçmalıklarımı bile tehdit olarak algılayan bir devlet,yüzbinlerce bloggerı hırsızlıkla suçlayan digiturk ve superonline sayesinde düşünce, yazma, paylaşma hakkımız elimizden alınıyor !
blogumu dokunma!

diyetsel konular, biraz özeleştiri yapma vakti

2011-02-28T16:41:00.000+02:00

6 aydır diyet muhabbetini dilime doladım, hatta parama kıyıp oldukça meşhur bir diyetisyene bile gittim ama sonuç malesef istediğim gibi olmadı. bunun da tek sebebi ben ve bitmeztükenmez bahanelerim.
1. sabah çok erken kalkıyorum bahanesi sabah kahvaltıları evde hazırlaması oldukça kolay olan tost değil de 1 simit ve peynir oldu.
2. diyetin ilk iki ayından sonra eski halime dönüp her gün çikolata yemeye devam ettim, tamam çok büyük oranlarda değil belki ama az ya da çok her gün vücuduma yapay şeker girdi.
3. spor: Esra'yla konuştukça spor daha da önem kazanıyor ama ben sevmediğim için sürekli erteliyorum. şu an parası ödenmiş 15 seanslık power plate'im beni bekliyor ama ben totoyu kaldırıp ona bile gidemiyorum.
4. öğünleri ve porsiyonları stabil tutmaya çalıştım, diyete ara verdiğim dönemde bile sabzeler hep bir çorba kaşığı yağ ile pişti ve öğünde 5-6 kaşık arası tüketmeye gayret ettim. bir dönem çok cozutup hamurişine yüklendim ama artık onları da çok azalttım.
5. en büyük hatalarımdan biri de gündüz uykusu oldu. Gündüz uykusuna yüklendiğim dönemde cidden kilo vermem durdu. Azaltmaya çalışıyorum.
6. kahve, bir dönem bırakmıştım ama yine çok içmeye başladım. bir de sütlü değil kremalı içitiğim için gizli kalorilerim geliyor.

bu değerlendirmenin ardından toparlamak gerekirse toplamda 8 kilo vermiştim ama ara verdiğim dönemde 1.800 gr'ını geri aldım. az spor yaptım, yoğurt yeme alışkanlığı kazandım. yemekleri salata vb çiğ sebzelerle tüketirsek eğer, emiliminin yavaşladığını ve daha uzun süre tok kaldığımızı öğrendim. ara öğünleri atlamamaya gayret ettim. bakalım kasım ayına kadar nasıl sonuçlar alacağım.

içki manifestosu

2011-02-28T16:00:00.000+02:00

%100 katıldığım bir manifesto, http://ickimanifestosu.blogspot.com/2011/01/icki-manifestosu.html 'e tıklanarak ulaşılabilir.

Sayın Başbakanım,
Basında yer alan içki yasakları haberleri nedeniyle hazırlamaya başladığımız bu manifestonun konusunu, 2011 Türkiye’sinde yaşanan “sosyal hayata yapılan müdahaleler” oluşturmaktadır.

Bizler kim miyiz?

Biz yan dairedeki komşunuzuz, biz bakkaldaki çırağız, biz üniversite öğrencisiyiz, biz vergisini kuruşu kuruşuna veren çalışanlarız, biz devletin memuruyuz, biz doktoruz, biz öğretmeniz, biz kesinlikle nedeni içkiden olmayan işsiziz, biz restoran sahibiyiz, biz çiftçiyiz, biz fabrikatörüz, biz akademisyeniz, biz reklamcıyız, biz asker çocuğuyuz, kısacası biz bu ülkenin dünü, bugünü ve geleceğiyiz. Ve biz içki içmeyi seviyoruz. Ama biz bugüne kadar bunu söylemeyi gerekli görmemiştik. Ama şimdi son derece gerekli görüyoruz ve sıralıyoruz:

1.Bizler, her türlü özgürlüğü kısıtlayıcı müdahaleye karşıyız.

2.Bizler, ikiyüzlü demokrasiye karşıyız.

3.Biz “aslı olmayan korkular cumhuriyeti” yaratmaya çalışanlara karşıyız.

4.Biz, topluma karşı sorumlu birey yetiştirmenin yasaklardan geçmediğine inanıyoruz.

5.Biz, bu tip konularda başkasından koruma istemiyoruz; hepimizin kendini koruyabilecek bilinçli bireyler olduğunu biliyoruz.

6.Bir toplumu güzel kılan şeyin farklılıklar olduğuna inanıyoruz.

7.Bizler, demokrasiye inanıyoruz.

8.Bizler, yasakların ileride daha vahim sonuçlar doğuracağına inanıyoruz.

9.Biz, “içki seviyoruz” deme zorunluluğu hissetmeden içki içmek istiyoruz.

10.Biz, bu yüzden alkolik, serseri, işe yaramaz olarak yaftalanmak istemiyoruz.

11.Bizler her medeni toplumdaki medeni insanlar gibi içkinin keyifli anlarımıza eşlik etmesinden hoşlanıyoruz.

12.İçkinin bir amaç değil araç olduğunu düşünüyoruz.

13.Bizler çocukların ve 18 yaşından küçük gençlerin içki ve sigara içmelerine kesinlikle karşıyız.

14.Biz 18 yaşında gençlerin silah kullanmasına da karşıyız.

15.Biz bugüne kadar 18-24 yaş arası TC gençleri nasıl yaşadıysa öyle yaşamak; hatta daha da özgür bir ortamda yaşamak istiyoruz. Fakat özgürlüklerin sınırlarına da inanıyoruz.

16.Biz gençken eğlenmek, yaratmak, etkilenmek istiyoruz. Bunun da gelecekte daha sağlıklı, sosyal hayatında ayakları yere daha sağlam basan bireyler yetiştireceğine inanıyoruz.

17.Biz, gece hayatını seviyoruz.

18.Biz, gece hayatını sadece alkol ve cinsel içerikli olarak gören zihniyete karşıyız.

19.Biz bir konsere gitmenin, müzik dinlemenin, insan için geliştirici etkinlikler olduğunu düşünüyoruz.

20.Biz, bir konser dinlerken, notalara bir kadeh de içki eşlik etsin istiyoruz.

21.Biz, dünya starlarını görmek istiyor, bu konuda Dünya’dan geri kalmak istemiyoruz.

22.Biz, tüm çağdaş memleketlerin gençleri gibi kendimizi en özgür hissettiğimiz müzik festivallerine katılmak istiyoruz.

23.Biz, sanatçıların eserlerinin tanıtılması için çaba harcayan sanat galerilerin gala davetlerinde, bir kadeh içki alıp eserleri seyre dalmak istiyoruz.

24.Bizler, 40 yıllık bakkalımızdan 40 yıldır olduğu gibi içkimizi almak istiyoruz.

25.Bizler, düğünlerimizde sevincimizi paylaşan misafirlerimizle şerefe kadeh kaldırmak istiyoruz.

26.Biz, binlerce medeniyete ev sahipliği yapmış bu topraklara gelen turistlere, yine binlerce yıllık kültürümüzde var olan rakı-balık-meze, şarap-yemek uyumlarını en iyi anlatabileceğimiz görselleri sunmak, binlerce yıllık kültürümüzü anlatabilmek istiyoruz.

27.Biz, sevdiğimizle bir deniz ya da orman manzarasına bakarak ya da mehtabı batırarak kadeh tokuşturmak istiyoruz.

28.Biz, dini inançlarımızın ve sorumluluklarımızın sadece bizim meselemiz olduğunu düşünüyoruz.

29.Biz, tabii ki başkasının özgürlüğüne zarar vermeden özgür olmak istiyoruz.

30.Biz, bu hayatı kutlamak istiyoruz.

"Bu mektup/manifesto benim, bizim, onların değil destekleyen herkesindir! Eğer sen de desteklemek istiyorsan; bu yazıyı kendi facebook hesabında, blogunda, ya da nerede istersen orada yayınla.

Biz sesimizin hep birlikte daha güçlü çıkacağına inanıyor ve başbakanımızın söylediği gibi sadece %58'in değil geriye kalan %42'nin de Başbakanı olduğunu göstererek bu yazıyı dikkate alacağını umuyoruz! Hem belki %58’in içinde de bu manifestoyu destekleyenler vardır? Kim bilir…

Saygılarımızla,
Bir Grup Blogger!

pek diyetsel konular

2011-02-27T12:53:00.000+02:00

blog sahibesi ani bir kararla tekrar spora ve diyete başlamıştır. Diyet hanım buna "sağlıklı yaşam biçimi", babası "kızım hala irisin, çabuk pes etme", kocası ise "seni nutella yerken ben yakalıyorum biliyorsun di mi?" demiştir. Köpekleri ise o yediğin tostu paylaşmazsan bozuşuruz bakışını atarken blog sahibesi "size dolu dolu kuru mama veriyorum hem de biftekli gidin onu yiyin, sonra yürüyüşe çıkacağız" bakışıyla karşılık vermiştir.

öğrencilerim

2011-02-25T13:00:00.001+02:00

- öğrencilerim yarısı Oğuzhan Koç'a / Justin Bieber'a, diğer yarısı ise Hadise'ye aşık. Yarebbim!!!!
- aşık oldukları ünlüler hariç kendi aralarında Kavak Yelleri'ni aratmayacak bir ilişkiler silsilesi var. hepsi gelip birbirlerini itinayla ispiyonladıkları için magazin gazetecisi gibiyim.
- %70'i sabah evde kahvaltı yapmaktansa okuldaki pis tostu yemeyi tercih ediyorlar, çok kuuulmuş.
- çoğunun evde ders çalışmak için ayrı bir odaları yok, ama hepsi internet kafeye gidip harçlıklarını orada harcamayı seviyorlar. sanırım Metin2 diye bir oyun oynuyorlar. Facebook hesapları da var ve ergen psikolojisiyle bütün arabeskvari depresif şarkıları ve o an onlara çok romantik gelen bayık şiirleri paylaşıyorlar.
- ödevini tenefüste yapan bir çoğunluk var, ben onlara topuksuz yumurta diyorum, anlamıyorlar.
- çoğu çaya aşırı düşkün, küçücük çocukların elinde kaynar çayı her gördüğümde yüreğim ağzıma geliyor.
- bir de hava güzelken bahçeye çıkmayıp yağmurlu havalarda ıslak zemine basıp kaymayı ve düşmeyi seviyorlar, anlayamıyorum. güneşli havalarda dışarı çıkarmaya uğraştığımız çocukları yağmurda içeri sokana kadar canımız çıkıyor.
- ayrıca zil her çaldığında göbek atan bir güruh var ki evlere şenlik. o grup onları düğünüme davet etmediğim için bana küsmüşlerdi, eklemeye gerek yok tabi.
- şu an en çok ilgilerini çeken şey ne 4 ay sonraki sbs ne de yaklaşan sınavlar, projeler. 23 nisandan bir hafta önce yapılacak dans yarışmasına harıl harıl çalışıyorlar.

benim öğrencilerim komik, kendi kendilerine eğlenebilen, dersi sevmese bile hayatı seven çocuklar. bu kuzucukları çok seviyorum...

dilek ağacı

2011-02-25T09:30:00.003+02:00

pek çok kültürde dilek ağaçları ve onlara bağlanan umutlar var. bizim kültürümüzde ise çaputunu kapan ağaca bağlayıp dileğini diler. Kimine sağlık, mutluluk, huzur, kimine yıllarca bulamadığı kocayı getirir. ben de nedense bu ağaca bağlanan çaputları çok seviyorum, tamam ağaca çaput bağladım diye dileğim olmaz biliyorum ama görsel doyum sağlıyor sanırım. (ben ve inandığım hurafeler series vol. 2375)

işte ben de dün bir dilek ağacı buldum, üzerimde taşıyabileceğim türden hem de.
eh dedim, o zaman her renk için bir minik dilek...

Not: ftograf için üzgünüm, benden iyi fotoğraf çıkmıyor, üşeniyorum ışığı ayarlamaya.
not 2: grafik görseli çok önce kaydetmişim, malesef kaynağını bilmiyorum ama 2. görsel www.mizahvecizgi.com'dan, üstelik tüm dilekler özgürlüğe atılmış düğümlermiş.

just for the record

2011-02-24T21:38:00.000+02:00

bilmiyorum başkalarında da oluyor mu ama ben yatıyorum deyip kalkmamla yatağa girmem arasında nasıl tam bir saat oluyor bir türlü anlayamıyorum. neler mi yapıyorum ?
- kalkıp salonda tükettiğimiz yiyecek içeceklerin boşlarını mutfağa götürme, bulaşıkları makinaya yerleştirip çöpleri toparlama, sabah atılmak üzere poşeti kapıya yakın bir yere götürme.
- banyoya uğrayıp, diş fırçalama-yüz temizleme, kıvırcık saçlarımı az biraz düzeltme işleri
- ertesi gün giyeceğim kıyafetleri hazırlama, gerekirse ütüleme
- aklıma gelmişken ayakkabı seçmek için tekrar koridora dönüp ayakkabılara şapşal şapşal 10 dakika bakma
- ayakkabı seçildikten sonra uygun çantayı bulup içindekileri transfer etme
- giyeceğim kıyafete göre yapılacak makyaj için uygun malzemeleri banyoya dizme
- bu arada hadi oyalanma da yat diyen sevgiliye laf yetiştirmece
- saati kurmak, yatmadan önce çarşafın bozulan yerlerini tekrar düzeltme
- odayı havalandırıp uyku pijamalarını giyme
- okunacak kitabı yastığın yanına bırakma, o arada diyette olduğunu hatırlayıp sabah için sandviç hazırlamak için tekrar mutfağa girme
- tekrar hadi hatun uyu sabah uyanamıyorsun diyen sevgiliye laf yetiştirmece
- kahve için kettle'a su koyup kahveyi fincana koyma (sabah sabah bir de kahve koymakla uğraşmamayayım diye)
- ara öğünde meyve de olsun diye resmen beslenme çantası hazırlama
- en nihayetinde yatağa gidip kitap okuma

sabah ise bir türlü uyanamayıp o sersemlikle ilk bulduğun kıyafeti giyip makyajı, beslenme çantasını unutan, bu ayakkabıyla çanta kıyafete hiç uymadı diye söylenen bir hatun. cidden salağım ben!

öğrenci evi

2011-02-22T12:00:00.005+02:00

dün akşam (ehem ehem, aslında şimdi, ama bu post otomatiğe alınıp yarın öğlen yayınlanacak, tıpkı bir önceki gibi) eski resimlere bakarken şu meşhuuur öğrenci evimizin bir kaç fotoğrafını buldum. Evden çıkarken tüm evi boyatıp çıkmıştık, onu da belirteyim. işte orda kendi küçük dünyamıza dair bir iki ufak fotoğraf...

yatağımın üst kısmı, ne bulduysam yapıştırmışım. yıldızlar o dönem pek modaydı, ışıklar kapanınca nasıl güzel parlarlardı.

bir dönem buzdolabımızın üstü. sanırım mezun olmaya yakın çünkü iş ilanlarını filan asmışız.

bu da çalışma alanımın çok küçük bir kısmı, diğer kısımda benim ve arkadaşlarımın resmi vardı, bunda da artık kullanılmayan bir kaç telefon numarası var.(Amelie hayranlığı & songs of innocence duvarda ilk göze çarpanlar)
ne güzel zamanlardı...
Esra'cım, tanıdık geldi mi?

Bitmeyecek öykü- yarım kalmış postun devamı

2011-02-22T09:30:00.001+02:00

daha önce dayanamayıp kitabın yarısında olmama rağmen kitap hakkında atıp tutmuştum. kitap bittikten sonra ise bir türlü yazamamıştım. (Bundan sonrası biraz spoiler içeriyor.)

hikayenin tam gelişip bambaşka bir noktaya gittiği yerde kalmışım o zamanlar, bu aşamadan sonra öykü distopikleşip ölçüsüz gücün zararlarını gösteriyor. karakter yolculuk temasıyla içsel gelişimini ve tabi ki yolculuğunu tamamlıyor. yazar, çocuk kitabı olmasına rağmen didaktik bir dil kullanmamasıyla takdirimi kazandı. ayrıca ne kadar klişe olursa olsun ben yol teması kullanılan kitapları seviyorum. karakterin iç dünyasına ayna tutması her seferinde ilginç geliyor sonuçta tema aynı olsa da her yazar bunu kendi tarzında anlatıyor.

kısa kısa

2011-02-21T21:59:00.000+02:00

uzun süredir yazmayınca aslında yazacak çok şey olması gerekirken ben yazacak konu bulamadım. o yüzden yine kısa kısa notlar olacak.
- yazmadığım süre boyunca tatil bitti, işe başladık ama sağolsun İzmir belediyesi bize hoş! bir sürpriz yapmış, metroyu açmış ama o hatta giden tüm otobüsleri kaldırmış!!! Aktarmalı ulaşımı yürürlüğe geçirmiş diyelim. tek problem bizim evin olduğu yerden aktarma yapacak otobüs-dolmuş vs geçmiyor. yani metroyu kaçırdın mı, 15 dakika beklemek gerek. bizim ev iki durağın tam ortasında kalıyor, her birine yürümek 15 dakika ama evi daha uzak olan arkadaşlar 20-25 dakika yürüyorlar. Ayrıca Menemen'e vardığımızda saat 7.20 oluyor ve okula yürümek en iyi ihtimalle 17-20 dk arası sürüyor (besleme koyulmamış), eh ders 7.30'da başladığına göre tam vaktinde derste olamadığımızı tahmin edersiniz. Bir haftada imanımız gevredi, ne diyeyim ben sana belediye!
- mart ayını pek sevmediğimi bu blog duymaktan bıktı, ben söylemekten bıkmadım. yine bir kasvetli mart ayı yaklaşıyor be günlük.
- en son ilkokuldayken barbie'sine elbise dikmek için iğne ipliğe dokunmuş olan ben, bugün yastık kılıfı dikebildim. azmin gücü diyorum! (ikea kumaşları sağolsun:)

ilk konuk yazarım

2011-02-18T21:27:00.002+02:00

merhabaa,
bilgisayarım çöktüğü için bir süredir internete giremiyordum, açtığımda ise canım arkadaşımın, konuk yazarım olur musun teklifinin hemen ardından yazdığı yazısını gördüm, nasıl güzel yazmış. B. benim hem liseyi hem üniversiteyi beraber okuduğum, en özel sırlarımı paylaştığım, bir dost sesi duymak istediğimde yanımda olan arkadaşım, ne güzel yazmışsın. kalemine sağlık. işte B.'nin yazısı, sevgiler

------------------------------------------------------------------------------

Kuşkucu somon blogunda konuk yazar olmamı teklif ettiğinde çok sevindim ve heyecanlandım. Eşim gören de yeni kitabın basılacak diye dalga geçti. Olsun, benim için önemli. Blog dünyasına adım atıyorum. Zaten hafif egoist bir tarafım var, farkındayım. İnsanlar yaptığım şeyleri görsün istiyorum. Buna bir de yazı yazma aşkı eklenince tadından yenmez oldu. Zaten epeydir günlüğüme de yazmıyorum iç edebiyat alemime bir nevi özür olsun bu.

Şimdi geldik önemli konuya, ne yazacağım? İki gündür kafa patlatıyorum. Bir de kendi blogum değil o yüzden sorumluluğum daha büyük. Hani kendiniz için bir şeyi çok beğenir ama paranıza kıyamazsınız fakat söz konusu olan yakın bir arkadaşınıza hediye almaksa en pahalı mağazaları ayaklarınız patlayana kadar dolaşır buna bayılır dediğiniz şeyi birkaç mevsim geçince bitecek olan taksit sayılarıyla öder alırsınız. Benimki de o hesap. Kendi köşem olsa herhangi bir şeyi yazabilirim ama kuşkucu somonun gerçekten adı gibi şeker pembesi bloguna yakışan yazının konusuna bir türlü karar veremiyorum. Modayla ilgili bir şey yazayım desem kredi kartı ekstrelerim yüksek olduğu için bir süredir alışverişe tövbeliyim. (Tövbeli olduğum halde ekstreler hala yüksek bunu anlamıyorum ama neyse). Kitap desem çok satanlar listesinden kopmuş durumdayım. Yeni kitap alacağım 2 haftadır karar veremiyorum nihayet bugün kuşkucu somonun tavsiyesiyle “Sır tutabilir misin?”i sipariş ettim. Zaten öyle kafa yorup felsefe yaparak okumuyorum ki. Benim için kitap eleştirisi “çok güzel” ya da “sıkıcı” veya en uzun şekliyle “başları sıkıcı da sonradan epey merak uyandırıyor”. Film desen en son televizyonda Slumdog Millionaire’i izleyip “Bu ne ya Türkiye’de çekilse Yeşilçam diye dalga geçersiniz, 5-10 Oscar’ı nesine vermişler” yorumumdan sonra eşimin hafif alaycı bakışlarına maruz kalıp “Bak Beyazperde’yi açıyorum kesin orda benimki gibi yorumlar vardır diye” destekçi arayışına girdim. Dizileri izlemiyorum daha doğrusu gününü kaçırdıktan sonra aklıma geliyor. Bir ara Walking dead’i yakalayıp izleyeceğim inşallah. Hmm. Hah buldum ebru yapıyorum. Daha doğrusu yapıyordum. Yüksek lisans, iş ev derken vakit ayıramaz oldum ona da. Ama tamamen bırakmadım dersler bitsin mutlaka tekrar başlayacağım. Gezi yazısı yazabilirim. Bu sefer de Antalya’da dedemin portakal ağaçları veya İstanbul Boğazı aklıma gelir ağlarım filan gerek yok. (Bu yıl gitmeyi çok istediğim iki yer var onları yazmadan geçemeyeceğim 1. Çanakkale 2. İzmir).

Sabredip okuduysan sevgili okur gördüğün gibi çok şey yapmaya, çok şeyle ilgilenmeye çalışıyorum. Hepsinde becerikli miyim? Tabii ki hayır ama seviyorum bu maymun iştahlı halimi, hiçbir şeye yetişemeyişimi. Her telden çalıyorum. Kendimi böyle kabul ettim ve şu kısacık dünyada o anda beni ne mutlu edecekse yapıyorum. Evet, elbise dolabım dağınık, buzdolabım dağınık. Ama ben dağınık dolabımı seviyorum. Dağınık hayatımı seviyorum. Bu, kendini beğenme değil, kendiyle barışık olma denebilir belki, ama bence önemli olan laf olsun diye değil içinden gelerek, kolaycılığa kaçmak için değil de gerçekten, aldığın nefesin hakkını vererek ve tedirgin olmadan “ben böyleyim” demek. “Bir şeyi yapıyorsan en iyisini yapmalısın”a da katılmıyorum. Bir şeyi yapmak istiyorsan sadece yapmalısın, denemelisin. En iyisini değil en kendincesini yapmalısın o işin. Mükemmel olmaya çalışmakla kendimi yoruyormuşum hep, kendimi çok yargılıyormuşum. Bu sene bunu anladım. Artık kendimi daha rahat bırakıyorum ve kendimi, hayatı, iyi olan her şeyi daha çok seviyorum. Sürekli şikayet eden insanlardan uzak duruyorum, bir de burnu Kaf dağında olanlardan. Dünya tatlısı iki tane yeğenim var bir şeyler öğrenmek için onların saflığına, gülüşlerine bakıyorum en çok.

Ha, bir de 1000 parçalık yeni bir yap-boza başladım…

siyah boğazlı kazak

2011-02-14T05:09:00.002+02:00

siyah boğazlı kazaklarımla o kadar bütünleştim ki şu son on yıldır, herhalde tüm hayatın boyunca giyebileceğin üç kıyafet seç deseler bir tanesi bu olurdu. (o da ayrı bir saçmalık, niye ömrüm boyunca üç kıyafetle idare edeyim ki, ama malesef biz anket defteriyle büyüyen nesil pek severiz bu tarz ıssız ada sorularının devamını)
gecenin bir yarısı uyuyamayınca saçmalıyor insan.
ooof üstelik yarın apt toplantısı gibi bir saçmalık var, e okullar açılınca da bir sürü toplantı da okulda olacak.
git yat uyu!!!
bir de tam kesinleşmedi ama sanırım bu ay blogda bazı misafirlerim olacak.
ayrıca başlığım moda bloggerı başlığı gibi olmuşsa affola, saatlerdir uyumaya çalışıyorum, uyuyamıyorum, saat 05.20.
uykusuz blog yazarı, d.

kaybolan ehliyetin bilinmeyen maceraları vol. 1

2011-02-13T02:12:00.004+02:00

aslında bunu yazmayacaktım ama çatladım tabi: bizim de artık mütevazi bir arabamız var:))) Tek problem ehliyetimin kayıp olması. yüzyıllardır kullanılmadığı yerde tozlanan, içindeki fotoğraf herhangi bir sosyal paylaşım ağına düşse "ve uzaylılar vesikalık fotoyu keşfetti" gibi başlıklarla tanıtılabilecek pasaportumun bile bulunması ama üzerinde 18'lik çıtır fotomun bulunduğu ehliyetimin sırra kadem basması da ironik tabi.
gazete ilanı vermek gerek di mi şimdi?
oooof

A goodbye to Stieg Larsson

2011-02-13T01:56:00.003+02:00

800 sayfalık kitap tabi ki 140 dakikalık bir filme sığmıyor, ilk iki filmin aksine serinin 3. filmi biraz özensiz geldi, oysa kitabı pek çok soru işaretini cevaplıyordu. yazarın detaycılığıyla tuğla kitap mertebesine ulaşmış olan bir kitap bu. (Mikael, eve girdikten sonra gömleğini çıkarıp masanın yanındaki sandalyenin üstüne attı. kahve makinasını çalıştırdı, su kaynarken bilgisayarını açıp hotmail şifresini girdi vb. gibi tanımlamalarla kitap uzadıkça uzamış) film uyarlamasında ise hikayenin can alıcı noktası olan pek çok detay kesilmiş (yoksa 140 dk değil, 300 dakika filan olabilirdi) dolayısıyla kitapta bir sonraki adımı heyecanla beklerken filmde bir sonraki kuracakları cümle bile tahmin edilebilir durumdaydı. (Aslında bazı sahneleri yine de şaşkınlıkla izlemedim desem yalan olur, yok artık kitapta anlatılan konu bu kadar çarpıtılabilirdi, durun daha neler göreceğiz diye.)
neyse ki Lisbeth Salander vardı, Noomi'nin muhteşem oyunculuğuyla.
Goodbye Lisbeth Salander and Mikael Blomkvist, I'll miss you two!

Not: kırk yılın başında dedim ki, facebook bana her gün nasılsın aklında neler var hele diye soruyor, bir cevap vereyim . filmi izlememin hemen ardından o heyecanla ben anlattım ama o dingil çok konuştun ben bunu yayınlamam dedi.copy-paste yöntemiyle, hıh dedim, benim aslanlar gibi bilokum var bikerem, oraya yapıştırırım. dolayısıyla, notu gibi yazısı da aceleyle yazılmıştır.

oh honey!

2011-02-11T21:13:00.002+02:00

dear diary, ben kahveyle kendimi zehirleyip bir yandan da acınacak bir şekilde worksheet hazırlarken bir yandan da içimdeki Türk kadını bulduğu her boşlukta bozulan süpürge yerine alacak yeni modelleri inceliyor. Antalya dönüşü daha bavulumu bile açmadığımı belirtip gözlerinden öperim.
D.

İstanbul'u en çok da cumartesileri özlemek

2011-02-05T20:18:00.005+02:00

- sabah Bebek'te kahvaltı yapmak (paran varsa Hisar'da, yoksa simit ve çayla Bebek park'ta)
- Bebek'ten Beşiktaş'a yürüye yürüye gitmek, Arnavutköy'de ya da Ortaköy'de durup denizi dinlemek... (Ortaköy'deysen eğer kumpiri eline alıp çarşısını dolaşmak, incik boncuk sevdasına yenik düşmek)
- Kalabalığa karışmak ama hep yalnız olmak, İstanbul'la başbaşa kalmak...
- Beşiktaş çarşıyı mutlaka iki turlayıp bir çay bahçesinde Boğazı seyretmek...
- dolmuşa binip Taksim'e geçmek, arkadaşlarla demlenmek...
Öncesinde Deep restaurantta muazzam bir yemek, sonrasında artık kafana nasıl eserse fasıl~meyhane ya da rock bar, ama mutlaka arkadaşlarla... İstiklal'de yürürken kuş sesi çıkaran adama gülmek, kalabalığa kızmak, havaya fırlatılan zımbırtılardan kafanı koruma çabaları, Atlas Pasajında ve Aznavur'da şöylesine bir dolaşmak, mutlaka ama mutlaka ya Pandora'ya ya da Robinson Crusoe'ya uğramak, bir iki tanıdığına rastlayıp iki lafın belini bükmek, ya da hadi bize takılın şuraya gidiyoruz demek...
bol bol gülmek ve hiç yorulmamak

Pek bir özlüyorum....

Not: Bebek Park görsel şu adresten alınmıştır.
not 2: İstiklal caddesi görseli ise şu adreste.

click...

2011-02-04T18:58:00.002+02:00

dün akşam ne izleyeyim diye dosyaları karıştırırken Click'i gördüm, ne zamandır bilgisayarda duran ve izlemediğim filmlerden. komedi filmi izleme beklentisiyle başladığım filmin sonunda ben hüngürdemeye başlamıştım. Sanırım ben de bir acaiplik var, bildiğimiz her klişe kullanılan bir filmde onların klişe olduğunu bile bile ağlayan nadir insanlardanım. Öyle çok dahice bir komedi beklemiyorsanız izleyin derim.

şimdi

2011-02-03T20:01:00.002+02:00

ülkemi ne kadar çok sevsem de bir türlü kıramadığımız, değiştiremediğimiz bazı toplumsal davranışlarımızı hazmedemiyorum. Bunlardan biri dedikodu, yani insanların hayatlarına burnunu sokma alışkanlığımız. Merak ediyoruz, kim ne giymiş, ne yapmış, kimi sevmiş, sevmemiş. Bir araya gelince yapacak başka işimiz yok, dedikodu yapıyoruz. Hepsi eğitim eksikliğinden ve fazla boş vakitten. insanlar içlerindeki enerjiyi doğru düzgün bir şeye harcayacaklarına bunlara harcıyorlar. Yeni gündemimiz ise Defne, insanlar gerçekten cozuttu. ne işi varmış elin adamının evinde, uyuşturucu mu, alkol mü vs. ile zaten acısı büyük aileyi daha da fazla üzmekten başka bir şeyler yapmıyorlar. Size ne, kimin evine gitmek isterse gider, 12 yaşındaki bir veletten değil 32 yaşında bir yetişkinden bahsettiğinizin farkında mısınız? bu tarz komplo teorileri, dedikodular, varsayımlar ego mastürbasyonundan başka bir şey değil bence. ıksırıp tıksırana kadar içmiş diyenler, o içti de siz mi verem oldunuz?
bu arada sevişmek kültürümüzde yok diyen kişiye bir laf da benden : bölünerek mi çoğalıyoruz biz? lise biyoloji kitabımı atmışım çöpe, lütfen nasıl çoğaldığımızı biri bana anlatsın.

2011-02-02T14:37:00.002+02:00

sunucu ve oyuncu Defne Joy Foster hayatını kaybetmiş.
hep neşe dolu, enerjik, fırlama diye tanımladığım birinin ölümüne şahit olmak ne kadar zor. yazıyorum, siliyorum, olmuyor. Hiç tanımasam da 90'lı yıllarda her pazar bizim de evimize "çat kapı" misafir olmuştun be Defne...
En çok da geride bıraktığı bebeği için üzüldüm. Hiç annesini hatırlayamayacak belki de...
Huzur içinde yat Defnecik...

michael ende- yarım kalmış bir post

2011-02-01T19:32:00.006+02:00

ben ve benim bitmez tükenmez şapşallıklarım yine karşınızdayız. İskambil Kağıtlarının esrarı'nı o kadar çok sevmiştim ki, dedim idefix bana öyle kitaplar öner ki ben bu hazzı uzatabileyim. Aynı yazarın (jostein Gaarder) Aynadaki Muamma'sını ve Michael Ende'nin Bitmeyecek öykü'sünü önerdi, ben de attım sepete. Aynadaki muammayı'yı daha önce yazmıştım ama Bitmeyen öykü'nün sırası daha yeni geldi. Öncelikle kitaba dün başladım ve yarıladım, o yüzden yapılan yorumlar şu ana kadar ki izlenimlerimi içerecektir. (sabırsız bir insan olduğumu ve annemin karnında duramayıp zavallı kadıncağızı piknikte sancılandırdığımı ve beklenenden önce doğduğumu hemen belirteyim)

kitap çocuklar için yazılmış bir fantastik roman ama bugün meşhur olan çoğu fantastik kitap ilk aşamada çocuk kitabı olarak basılmıştır, misal Hobbit, Narnia vs.
kitap gayet akıcı bir dille yazılmış, hiçbir şekilde didaktik değil ve yarattığı evrenin içine hemen okuyucu kabul edecek kadar da misafirperver.
hikayemiz fantazya ülkesinde geçiyor; yolu gösterecek olan tılsımlı mücevher, taşıyıcıyı takip eden kurt ve yol temaları biraz Yüzüklerin efendisi'ni anımsatsa da alt metin okumasında kimlik problemi, kimliksizliğin (ben standartlaşma ya da yaşayan ölüye dönüşme olarak nitelendirmeyi tercih ederim) ülkeyi hiçliğe götürmesi, fantazya'nın bir nevi idealar (Plato) ülkesi olması filan bulunabilir. Tabi kitabın tam yarısındayım, yazar ilginç bir manevrayla dönüş yaparsa burada yazdıklarımı yutabilirim de:P
yalnız Alkım kitabevine birkaç sözüm olacak. tamam, olay iki farklı açıdan anlatılıyor ve iki farklı evrende geçiyor ama neden birini açık kırmızı diğerini lacivert bastınız. kırmızı yerleri okurken cidden gözlerim kanayacak sandım, çocuklar için bastığınız kitapları okuyan 28likler de var, bakın ve acıyın. hepsini siyah yapaydınız da anlatıcı değişince daha koyultsaydınız olmaz mıydı? cidden kitabın yazıları için seçilen renkler göz yoruyor.
ayrıca Bastian Balthazar Bux, kuzum ben senin tombalak bacaklarını ısırır, büyümüş de küçülmüş halini severim.
Not: yazarın "momo" diye bir kitabı daha var, hayret onu buraya yazmamışım ama okunası/okutulası kitaplardandır.

-------- kitabın diğer yarısı okununca bu post devam edecektir----------

hayat ne güzel olur

2011-01-28T19:15:00.002+02:00

- herkes sünger bob gibi hağ-zırııım dese...
- üç hafta çalışıp bir hafta tatil yapsak...
- kendi kendini temizleyen ev icat edilse...
- hep kahve içsek ama hiç uykumuz kaçmasa ...
- bir de yesek ama kilo almasak...

zıpırtaküs

2011-01-27T20:29:00.004+02:00

noktasına virgülüne dkunmadan bugün yaşadığım olay:
bir kız öğrencime sordum, abin pek çalışmıyor sanırım bu aralar?
cevap gecikmeden geldi: çalışmıyor öğretmenim, evde hep internetten Zıpırtaküs'ü izliyor.
- neyi?
- Zıpırtaküs örtmenim, hani şu kaslı adam varya, o.
- hımm, tamam. (iç ses: Ben bir çay koyup geleceğim.)

Spartacus'e zıpırtaküs dediğin için seni pek çok seviyorum çocuk. kimbilir neler geliyor aklına.....